Αξέχαστα Χριστούγεννα στην επιβλητικά όμορφη Μόσχα!

03/01/2020 • EDITORIALS, GO

Η επιλογή της Ρωσίας από τον Νικόλα, την Ελμίνα και εμένα για τις φετινές διακοπές των Χριστουγέννων πάρθηκε σχεδόν αυτόματα, μόλις αποφασίσαμε πως θέλουμε να πάμε σε έναν προορισμό που δεν έχει πάει κανείς από τους τρεις μας, να δούμε κάτι εντελώς καινούργιο, να ζήσουμε αυτές γιορτές -κυριολεκτικά- σαν σε παραμύθι. Μόλις συνειδητοποιήσαμε πως έχουμε ακριβώς την ίδια επιθυμία, η επιλογή της Ρωσίας-και συγκεκριμένα της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης– ήταν μονόδρομος.
Ένας μονόδρομος που θα ξεδίπλωνε γλυκά και απολαυστικά σε γενναιόδωρες δόσεις την πλούσια ιστορία του, την μοναδική στον κόσμο κουλτούρα του, τον αδιαμφισβήτητο πολιτισμό του και τα μεγαλειώδη αξιοθέατα του μπροστά στα διψασμένα και έκπληκτα μάτια μας.
Ακόμη δεν είχαμε ιδέα το πόσο -μα πόσο- συγκλονιστική είναι η Μόσχα αλλά και η Αγία Πετρούπολη που ολοκλήρωσε τις ονειρεμένες αυτές διακοπές μας.

Το θρυλικό Θέατρο Bolshoi, ιδρύθηκε το 1776 και στεγάζεται σε αυτό το νεοκλασικό αριστούργημα του 19ου αιώνα.

Δέχθηκα εκατοντάδες -μπορεί και χιλιάδες- μηνύματα σας, που μου εκφράζατε τον ενθουσιασμό σας για τα Insta stories μου, που μου κάνατε ερωτήσεις για το ταξίδι μου και για την οργάνωση του, που μου τονίζατε με κάθε τρόπο πόσο σας άρεσαν οι επιλογές μου, και πως ταξιδέψατε μέσα από αυτές. Κάποια από αυτά τα μηνύματα σας τα μοιράστηκα στα stories μου, ήταν αδύνατο να το κάνω με όλα.

Η πρώτη μας βόλτα στην Κόκκινη Πλατεία. Η οποία δεν είναι ούτε κόκκινη, ούτε καν πλατεία, με την κλασική έννοια της λέξης….

Όμως καθένα από αυτά είχαν μία κοινή επιθυμία. Να γράψω αναλυτικά τα πάντα για αυτό το ταξίδι στο Fay’s Control. Θα προσπαθήσω. Θα προσπαθήσω να βρω τις κατάλληλες λέξεις για κάθε εικόνα, για κάθε ιστορία, για κάθε γεύση.

Θα προσπαθήσω γιατί θα αποτελέσει το καλύτερο “ποδαρικό” στο Fay’s Control για το 2020 περιγράφοντας αυτή την εμπειρία, με την ευχή, αυτή η χρονιά να είναι γεμάτη υπέροχα, μαγικά ταξίδια, που θα μας χαρίσουν και άλλες, ακόμη πιο πολλές εικόνες, ακόμη πιο πολλές προσλαμβάνουσες, ερεθίσματα και εμπειρίες.

Αυτό είναι το πρώτο post του Fay’s Control για αυτή τη χρονιά, που ελπίζω με όλη μου την καρδιά να μας προσφέρει την ευκαιρία να μοιραστούμε τις ομορφότερες διαδρομές, τα πιο συναρπαστικά ανεξερεύνητα ταξίδια! Αυτή είναι η δική μου ευχή για τη νέα χρονιά.

“Αιφνιδιάζεσαι. Στην αρχή δεν προλαβαίνεις να φωτογραφίζεις όλα όσα θέλεις να μεταφέρεις, γρήγορα όμως παρατάς την κάμερα και απλά παραδίνεσαι στην ομορφιά της. Ένα απλό στιγμιότυπο λοιπόν, με την Ελμίνα στην πρώτη μας βόλτα στην Κόκκινη Πλατεία, στην συγκλονιστικά στολισμένη Μόσχα…” ανεβάζω αυτή, την πρώτη φωτογραφία από το ταξίδι μας στην Μόσχα, στο Instagram

Follow me…

Λοιπόν, όπως κι αν έχεις φανταστεί -ή ονειρευτεί- την Μόσχα, όσα κι αν έχεις διαβάσει ή ακούσει για αυτή, όταν φτάσει η ώρα να βρεθείς στην αγκαλιά της, αντιλαμβάνεσαι πως τίποτα από όλα τα παραπάνω δεν ήταν αρκετά δυνατό ώστε να αποτυπώσει την παραμυθένια ομορφιά της. Όπου κι αν έχεις ταξιδέψει στον κόσμο, δεν έχεις συναντήσει πουθενά αυτή την αυθεντικά μοναδική ομορφιά.
Στην Κόκκινη Πλατεία, στην πιο όμορφη πλατεία του κόσμου -που στην πραγματικότητα δεν είναι ούτε κόκκινη ούτε καν πλατεία- σε πιάνει μανία και τραβάς ασταμάτητα φωτογραφίες προσπαθώντας να απαθανατίσεις την ομορφιά, να πιάσεις την στιγμή, να την εγκλωβίσεις στον φακό σου, ώστε να την κουβαλάς συνέχεια μαζί σου. Μετά από λίγο καταλαβαίνεις πως είναι μάταιο, και απλά παραδίνεσαι στο παραμύθι της…

Ο δρόμος Νικόλσκαγια, ένας από τους ομορφότερα φωτισμένους δρόμους -που κάνουν τους αντίστοιχους στη Νέα Υόρκη, στο Λονδίνο και στο Παρίσι- χλωμούς συγγενείς μπροστά στον μεγαλειώδη στολισμό της! Και τι δεν έχω να σου πω…

Είχα διαβάσει κάπου πριν το ταξίδι μου πως: Ένα ταξίδι το ζεις σε τρία στάδια, το στάδιο που το ονειρεύεσαι και το προγραμματίζεις, το στάδιο που το ζεις και το στάδιο που το αναπολείς. Αν λοιπόν ο δρόμος σου σε βγάλει στη Μόσχα, τότε θα κολλήσεις λίγο παραπάνω στο τρίτο. Πόσο δίκιο είχε ο συγγραφέας αυτής της πρότασης…

Η Ελμίνα, με τα ρούχα του ταξιδιού ακόμα, στην πρώτη της βόλτα στην Κόκκινη Πλατεία, μπροστά από τον Άγιο Βασίλειο. Κοιτά και ρουφάει έκθαμβη όλα όσα διαδραματίζονται εδώ που χτυπάει η καρδιά της Μόσχας, της πρωτεύουσας της μεγαλύτερης χώρας στον κόσμο!

Είναι η πρώτη μας εικόνα στην πρώτη μας επίσκεψη στην Μόσχα. Η Κόκκινη Πλατεία που τόσα και τόσα έχεις διαβάσει και ακούσει, τόσες φορές την έχεις δει μέσα από κάποια ταινία, από την παγκόσμια ειδησεογραφία ή από περιγραφές φίλων, και που όμως μόνο όταν την δεις με τα δικά σου μάτια θα καταλάβεις πως ναι, όλα όσα ήξερες για αυτήν, είναι όλα αλήθεια.

Περπατάμε τις κεντρικές πλατείες, την Κόκκινη Πλατεία, την Μανέζναγια, τις οδούς Οχότνι Ριάντ, Νικόλσκαγια, την λεωφόρο Τβερσκάγια, ρουφάμε την κάθε εικόνα.

Η Κόκκινη Πλατεία, αποτελεί ιστορικό σημείο, τόπος συνάντησης, πολιτιστικό και οπωσδήποτε εμπορικό κέντρο, που από όποιο σημείο κι αν την κοιτάζεις, η ματιά σου μαγνητίζεται από τον Καθεδρικό του Αγίου Βασιλείου. Σηκώνεις τα μάτια σου και δεν ξέρεις που να πρώτο κοιτάξεις, ποιο από τα αξιοθέατα της να πρώτο θαυμάσεις.  Από το Μαυσωλείο του Λένιν, το Κρεμλίνο και τον πολυφωτογραφημένο Καθεδρικό Ναό του Αγίου Βασιλείου που μοιάζει με παλάτι βγαλμένο από παραμύθι, έως το Ιστορικό Μουσείο, και φυσικά το Gum, μία πραγματική Μέκκα του shopping, που η εντυπωσιακή του πρόσοψη ξεπερνά τα 250 μέτρα, ενώ η μεγαλοπρέπεια του δεν θυμίζει τίποτα παρόμοιο. Θέλεις να τα επισκεφτείς όλα τώρα. Θα το κάνεις, το ξέρεις, απλά ανυπομονείς.

Το διάσημο Εμπορικό Κέντρο Gum, που στεγάζει τους διασημότερους Οίκους του κόσμου.  Ναός shopping για τους billionaires της Ρωσίας, μιας και τα πάντα εδώ είναι απλά….πανάκριβα!

Το Gum, ο ναός του πραγματικά πολυτελούς shopping!

Το design του συνδυάζει στοιχεία της Ρώσικης Μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής, με ατσάλινο σκελετό και γυάλινη οροφή, που παραπέμπουν στους λονδρέζικους σιδηροδρομικούς σταθμούς του 19ου αιώνα. Στις βιτρίνες του, οι πιο ακριβές δημιουργίες των Οίκων Chanel, Dior, Gucci, Louis Vuitton, Prada…

Οι εντυπωσιακές βιτρίνες του Gum δεσπόζουν σε όλο το μήκος της Κόκκινης Πλατείας.

Όσα μπορεί να ονειρευτεί ο πιο σοβαρός και απαιτητικός πελάτης, μπορεί να το βρει εδώ. Ποιο Παρίσι και ποιο Λονδίνο και ποια Νέα Υόρκη…

Αν δεν έχεις επιλέξει να επισκεφτείς μία πόλη που την γνωρίζεις τόσο καλά όσο την δεξιά σου παλάμη -όπως το Λονδίνο– ή έστω όσο την αριστερή -όπως τη Νέα Υόρκη ή το Παρίσι– πρέπει να έρθεις πραγματικά οργανωμένος. Να απευθυνθείς σε ένα πρακτορείο που θα οργανώσει στην εντέλεια το ταξίδι σου, τις ξεναγήσεις στα καλύτερα αξιοθέατα, τις επισκέψεις στα πιο σημαντικά Μουσεία. Εμείς αυτό κάναμε, ενώ τα μπαλέτα που θα παρακολουθούσαμε καθώς και τα εστιατόρια που θέλαμε να δειπνήσουμε τα επιλέξαμε πολύ προσεκτικά, μετά από έρευνα (ιδίως του Νικόλα) και φυσικά τις κρατήσεις μας τις κάναμε πολλές ημέρες πριν.

Το Θέατρο Bolshoi, στο οποίο έκανε πρεμιέρα η Λίμνη των Κύκνων του Τσαϊκόφσκι. Ένα έργο που έμεινε στην ιστορία του μπαλέτου σε ένα χώρο που έγινε συνώνυμο του κλασικού χορού. Το θέατρο το επισκέπτεσαι ως χώρο σε ξενάγηση που οργανώνει το μουσείο, ενώ φυσικά μπορείς να παρακολουθήσεις παράσταση με εισιτήρια που έχεις κλείσει πολύ καιρό νωρίτερα. Είναι ένα από τα “must visit” της πόλης αυτής και είναι κρίμα να έχεις φτάσει έως εδώ και να μην έχεις την ευκαιρία να παρακολουθήσεις μία παράσταση, την οποία θα θυμάσαι για όλη σου τη ζωή. Η ξεναγός μας, μας ενημερώνει πως τα τελευταία χρόνια την πρωτιά σε προτιμήσεις αλλά και σε κύρος έχει κερδίσει το Mπαλέτο Mariinsky στην Αγία Πετρούπολη. Ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα και αρχικά ήταν γνωστό ως Αυτοκρατορικό Ρώσικο Μπαλέτο και αποτελεί ένα από τα κορυφαία μπαλέτα στον κόσμο. Είναι επίσης γνωστό και με το όνομα Kirov Ballet, το οποίο χρησιμοποιήθηκε την περίοδο της πρώην Σοβιετικής ένωσης και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται όταν πραγματοποιεί περιοδείες ανά τον κόσμο. Ο Νικόλας έκλεισε εισιτήρια στο Θέατρο Αλεξαντρίνσκι στην Αγία Πετρούπολη, για ανήμερα τα Χριστούγεννα, στον “Καρυοθραύστη”, επιθυμία της Ελμίνας. Το Αλεξαντρίνσκι είναι το παλαιότερο Θέατρο της Αγ. Πετρούπολης, και για την εκεί επίσκεψη μας θα σας τα πω στο αντίστοιχο αφιέρωμα που θα ακολουθήσει για την την Αγία Πετρούπολη.

Για να ανακαλύψεις πραγματικά μία πόλη, έναν νέο προορισμό πρέπει να ψάξεις καταρχήν για την ουσία της. Την οποία θα μπορέσεις να βρεις μέσα από τα αξιοθέατα της, τα Μουσεία και τα πάρκα της. Όταν περπατήσεις τους δρόμους της. Όταν επισκεφτείς τις εκκλησίες της, όταν προσπαθήσεις να ανακαλύψεις όσο πιο πολλά μυστικά της. Να δοκιμάσεις τις γεύσεις που έχει να σου προσφέρει, μέσα από τα εστιατόρια που θα προτιμήσεις. Να μάθεις για τον πολιτισμό και για την κουλτούρα της, να ακούσεις τις ιστορίες που έχει να σου πει. Τέλος, ναι, είναι και το shopping. Μην αναλωθείς και περιοριστείς όμως μόνο σε αυτό. Εκεί περιορίζονται μόνο οι αδαείς τουρίστες και εσύ δεν είσαι ένας από αυτούς.

Περπατάμε την Μόσχα αγκαλιασμένοι, φοράμε τα ακουστικά μας που μας έχει προμηθεύσει η ξεναγός μας, και ακούμε ιστορίες υπέροχες για την ανέλπιστα γοητευτική αυτή Μητρόπολη. Μα έχουμε και τα μάτια μας ορθάνοιχτα για να την την αφήσουμε να μας ξεδιπλώσει τις αναρίθμητες ομορφιές της.

Το πρώτο που σε εντυπωσιάζει στην Μόσχα -τουλάχιστον την εποχή που την επισκεφθήκαμε εμείς- είναι ο στολισμός και ο εορταστικός φωτισμός της. Κάτι αντίστοιχο δεν έχεις δει πουθενά αλλού στον κόσμο. Όχι, όχι, μην αρχίσεις να σκέφτεσαι τώρα διάφορους άλλους εντυπωσιακούς προορισμούς. Αυτός ο στολισμός, πίστεψε με, δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο όλο. Αυτόματα κάνεις συνειρμούς με την Βασ. Σοφίας και σκέφτεσαι όλο τον ντόρο που γίνεται στην Ελλάδα για τον στολισμό της, και σου έρχεται να γελάσεις. Και μετά να κλάψεις. Λοιπόν ναι, ο στολισμός αυτής της πόλης τα Χριστούγεννα είναι συναρπαστικός, είναι όλα τα παραμύθια του Άντερσεν μαζί, είναι όλα τα Χριστούγεννα της Τσαρικής οικογένειας, είναι όλα όσα θέλεις να ζήσεις αυτή την μαγική εποχή του χρόνου.

Αυτό που πραγματικά εντυπωσιάζει είναι η καθαριότητα της πόλης και των δρόμων. Προσπάθησε να διακρίνεις στις φωτογραφίες μου αυτό που σου λέω και θα καταλάβεις. Οι πιο κεντρικές λεωφόροι της είναι πιο καθαρές από μία τυπική βεράντα ενός σπιτιού στην Αθήνα, if you know what I mean.

Καταλαβαίνεις με μιας πως πρόκειται για μία σοβαρή χώρα. Για μία υπέροχη πόλη, έτοιμη να υποδεχθεί και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη. Τα εντυπωσιακά πεζοδρόμια της έχουν πλάτος όσο αυτό της Λ. Κηφισίας και σε καλούν να τα περπατήσεις.

Μπροστά στο Άγαλμα του Πούσκιν, βρίσκεις μπουκέτα από φρέσκα λουλούδια που αφήνουν οι περαστικοί. Η κουλτούρα και ο πολιτισμός αυτής της πόλης, με αιφνιδιάζουν με χίλιους και δύο διαφορετικούς τρόπους.

Στην Μόσχα περπατάς πολύ και αν θέλεις να το κάνεις όπως οι Ρώσοι, περπατάς γρήγορα. Από την άλλη, δεν θέλεις να περπατήσεις και πάρα πολύ γιατί έτσι θα χάσεις το Μετρό και τους ομορφότερους σταθμούς του, σε ολόκληρο τον κόσμο.

Να ξεκαθαρίσω πως γενικά δεν αγαπώ καθόλου τα Μετρό. Λόγω κλειστοφοβίας, λόγω πολυκοσμίας, λόγω έλλειψης βασικής καθαριότητας, δεν ξέρω και εγώ, πάντως η αλήθεια είναι πως στο Λονδίνο το ανέχομαι οριακά, στη Νέα Υόρκη το κάνω μόνο όταν είναι πολύ αναγκαίο λόγω έλλειψης άλλου μεταφορικού Μέσου, ενώ στην Αθήνα δεν έχω μπει ποτέ. Αυτό να μείνει μεταξύ μας παρακαλώ…

Ε, στη Μόσχα, όχι μόνο με τραβούσες και εγώ δεν έβγαινα από τους σταθμούς και από το ίδιο το Μετρό, αλλά μπορώ κάλλιστα να υπερηφανευτώ πως το κατέχω απόλυτα, πως έμαθα να το χρησιμοποιώ από το πρώτο κιόλας βράδυ, ενώ έστω κι αν το ταξί είναι συγκλονιστικά φτηνό -οι περισσότερες διαδρομές δεν ξεπερνούν τα 5 ευρώ- δεν θέλεις με τίποτα να χάσεις όλη αυτή την εμπειρία που σου χαρίζει το ομορφότερο Μετρό του κόσμου, αυτό της Μόσχας! Follow me…

Αφήνουμε από την πρώτη κιόλας ημέρα τις υπέργειες ομορφιές της πόλης για να χρησιμοποιήσουμε το περίφημο και οπωσδήποτε το ομορφότερο μετρό του κόσμου.

Μπαίνουμε στον έναν σταθμό και βγαίνουμε στον άλλο, όπως θα μπαινοβγαίναμε στα ομορφότερα Μουσεία της πόλης.

Επισκεπτόμαστε μερικούς από τους πιο ενδιαφέροντες ιστορικούς σταθμούς του διάσημου Μοσχοβίτικου μετρό, αληθινά έργα τέχνης.

Κάποιοι σταθμοί με τις τοιχογραφίες, τα αγάλματα, τα βιτρό, τα μωσαϊκά και τα ψηφιδωτά τους μοιάζουν με υπόγεια μουσεία και εντυπωσιάζουν όλους τους επισκέπτες. Ο συνολικός αριθμός των σταθμών πλέον ξεπερνά τους 240, ενώ πάνω από 9 εκατομμύρια επιβάτες την ημέρα χρησιμοποιούν το μετρό.

μαγικές διαδρομές στο μετρό, και κυρίως τις γραμμές της Σοβιετικής εποχής. Το μετρό της Μόσχας θεωρείται εύλογα το πιο όμορφο στον κόσμο, διαθέτει 240 στάσεις και οι 44 από αυτές θεωρούνται πολιτιστικά μνημεία. Βιτρό, μωσαϊκά, μάρμαρα, πολυέλαιοι, αγάλματα, πίνακες, κομμουνιστικά σύμβολα, κοσμούν αυτό το υπόγειο κομψοτέχνημα βουτηγμένο σε μια αριστοκρατία άλλης εποχής.

Σε όποια στάση -τυχαία ή όχι και τόσο- κατεβούμε, χρειαζόμαστε χρόνο. Τόσο όσο θα χρειαζόμασταν σε ένα πραγματικά υπέροχο Μουσείο. Θυμάστε που σας είπα παραπάνω πως στους δρόμους περπατάμε γρήγορα; Ε λοιπόν εδώ θα βήματα μας δεν είναι βιαστικά.

Εδώ οι περισσότεροι σταθμοί έχουν συναρπαστική αρχιτεκτονική και υπέροχη διακόσμηση. Μαρμάρινα αγάλματα, βιτρό και ψηφιδωτά, πολυέλαιοι που τραβούν και μαγνητίζουν την προσοχή μας…

Ένας μοναδικός συνδυασμός από μπαρόκ, κλασικισμό αλλά και σοβιετικό ρεαλισμό.

Το Μετρό λειτούργησε για πρώτη φορά τον Μάιο του 1935 και αν πρέπει οπωσδήποτε να επιλέξω έναν από τους πιο όμορφους σταθμούς του, αυτή μάλλον θα είναι η στάση Komsomolskaya, με τις τοιχογραφίες του Pavel Morin και τους επιβλητικούς πολυελαίους.

Ο Νικόλας με βλέπει τόσο ενθουσιασμένη με το συγκεκριμένο Μετρό που ακόμη δεν το πιστεύει και έχει να το λέει για την άνεση μου να μπαίνω και να βγαίνω και να το χρησιμοποιώ με τόση προθυμία και άνεση.

Τους ξεθέωσα στις βόλτες!

Follow me…

Για το πρώτο βράδυ στην παραμυθένια αυτή πόλη, ο Νικόλας έχει κάνει κράτηση για να δειπνήσουμε στο πιο αντιπροσωπευτικό στέκι της Ρώσικης αυτοκρατορίας, στο αριστοκρατικό Cafe Pushkin!

Ετοιμαζόμαστε και η ανυπομονησία μου είναι εμφανής. Το συγκεκριμένο δείπνο στο Cafe Pushkin ήταν ένα από τα όνειρα μου για αυτά τα Χριστούγεννα!

Follow me…

Πρόκειται για τον πραγματικό ορισμό της χλιδής. Όχι της ξεδιάντροπης, όχι της προκλητικής χλιδής και σε καμία περίπτωση της νεόκοπης. Πρόκειται για μία συναρπαστική έπαυλη σε στιλ μπαρόκ των αρχών του 19ου αιώνα. Θέλεις να πάρεις μία πρώτη γεύση? Κοίτα! Όχι κοίτα….

Let the magic begin…

Tattaahh!!!! Το Cafe Pushkin σε όλο του το μεγαλείο!!!!!

Αν έχεις μία και μοναδική ευκαιρία να ζήσεις το πραγματικό παραμύθι, αν διαθέτεις ένα και μοναδικό βράδυ στη Μόσχα, αν θέλεις να ζήσεις την μαγεία της ρωσικής αριστοκρατίας, τότε θα έρθεις εδώ. Φρόντισε μόνο να έχεις κλείσει από καιρό τραπέζι, γιατί είναι πιο δύσκολο και από το να βρεις καλά εισιτήρια για την “Λίμνη των Κύκνων” στο Bolshoi. Πίστεψε με…

Το Cafe Pushkin έχει αρκετές διαφορετικές αίθουσες για να υποδεχθεί την ελίτ των πελατών του.

H αίθουσα “Φαρμακείο” είναι διακοσμημένη με ζυγαριές ακριβείας, ενώ στην αίθουσα “Βιβλιοθήκη” υπάρχουν μπάλες αντίκες της υδρογείου, τηλεσκόπια, ξυλογραφίες και μία εντυπωσιακή συλλογή βιβλίων.

Με το που μπαίνεις στο Cafe Pushkin, καταρχήν σε τυλίγει μία γλυκιά ζεστασιά που απλώνεται στον χώρο σαν απαλή βελούδινη εσάρπα. Αμέσως μετά, σε κατακλύζουν οι μαγικές νότες της άρπας, του βιολιού και του πιάνου, που σε υποδέχονται στην είσοδο, όσο ο κομψός μετρ με δύο σερβιτόρους με αψεγάδιαστες στολές σε συνοδεύουν στο τραπέζι σου.

Όλα αυτά, αφού πρώτα έχεις αφήσει στην αγκαλιά ενός τρίτου σερβιτόρου το παλτό σου. Γενικά, σε κανέναν σοβαρό εσωτερικό χώρο -όπως Μουσείο ή εστιατόριο– τόσο στην Μόσχα όσο στην Αγία Πετρούπολη δεν μπορείς να μπεις με το παλτό σου. Απαγορεύεται ρητά.

Εικόνες, σαν βγαλμένες από παραμύθι αγαπημένο…

Είχα την ευκαιρία να δειπνήσω σε μερικά από τα καλύτερα εστιατόρια τόσο της Μόσχας όσο και της Πετρούπολης. Και ήταν όλα μαγικά. Αυτά που δεν θα ξεχάσω ποτέ, και που ανυπομονώ να ξαναβρεθώ όσο πιο σύντομα είναι εφικτό, είναι το Cafe Pushkin στη Μόσχα και το Palkin στην Αγία Πετρούπολη. Πρόκειται για τα δύο καλύτερα και πιο παλιά εστιατόρια της κάθε πόλης, στολίδια και καμάρια της πραγματικά.

Το ευγενικό προσωπικό με τις αψεγάδιαστες ενδυμασίες και το ένα χέρι μονίμως κομψά πίσω από την πλάτη, βρίσκεται σε ετοιμότητα δίπλα στο κάθε τραπέζι ώστε να εξυπηρετήσει την κάθε επιθυμία.

Μαύρο χαβιάρι σε blinis, κόκκινο χαβιάρι σε τηγανίτες, ρώσικα dumplings με σολομό, Beef Stroganoff, όλα συνοδεύονται από παγωμένα σφηνάκια εκλεκτής βότκας, ενώ η λίστα κρασιών φιλοξενεί μερικές από τις πιο σπάνιες ετικέτες του γαλλικού -και όχι μόνο- αμπελώνα.

Στιγμές όμορφες, εορταστικές, οικογενειακές. Μοιραζόμαστε εικόνες, ιστορίες, γεύσεις, μοιραζόμαστε στιγμές που θα γίνουν πολύτιμες αναμνήσεις.

Όσο υπέροχες μουσικές απλώνονται στον χώρο…

Σας έδειξα τα πάντα στα Insta Stories μου, σας έδειξα την κάθε κίνηση του χεριού του μετρ, τα δάχτυλα του πιανίστα όπως γλιστρούσαν στο πιάνο, τις απαλές κινήσεις του sommelier καθώς σέρβιρε το πορφυρό κρασί, την ζεστή σοκολάτα καθώς έτρεχε ηδονικά στην λευκή κρέμα του παγωτού.

Αύριο ξημερώνει η παραμονή των Χριστουγέννων και εγώ κλείνω τα μάτια και εύχομαι σιωπηλά κάθε παραμονή Χριστουγέννων να είναι σαν και αυτή. Ο Νικόλας με μία μοναδικά δική του ικανότητα ακούει την ευχή μου, με παίρνει αγκαλιά και χαμογελά. “Κάθε Χριστούγεννα εδώ!” μου λέει στο αυτί, καθώς βγαίνουμε από το Cafe Pushkin…   

Γενικά πριν το ταξίδι μας ήμασταν προετοιμασμένοι για…πολύ κρύο! Για να αντικρίσουμε την χιονισμένη Μόσχα, για βαθμούς αρκετά κάτω από το μηδέν, για λευκά και παγωμένα Χριστούγεννα. Μάλιστα, όταν λέγαμε τον Χριστουγεννιάτικο προορισμό μας, οι περισσότεροι αντιδρούσαν με την κλισέ ατάκα “Την άνοιξη να πάτε, τώρα θα παγώσετε από το κρύο”. Αν και η πρόθεση μας ήταν ακριβώς αυτή, να επισκεφτούμε δηλαδή την Ρωσία στην καρδιά του χειμώνα και να την γνωρίσουμε στο φυσικό της περιβάλλον με τις φυσικές της θερμοκρασίες, τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε. Ναι, είχε κρύο αλλά απόλυτα φυσιολογικό, σαν αυτό περίπου που έχει αυτές τις ημέρες στην Αθήνα, ενώ για χιόνι ούτε δείγμα. Εδώ χρειάστηκε να επιστρατεύσουν τεχνητό χιόνι, μπας και βγει σωστά η Πρωτοχρονιά!

Ήταν οι τέλειες θερμοκρασίες για τις βόλτες μας, ενώ μία χάρη για κάποιο χιόνι, μας την έκανε ο καιρός την ημέρα που επισκεφτήκαμε τα θερινά Ανάκτορα της Αικατερίνης, έξω από την Αγία Πετρούπολη. Προς το παρόν, ξημερώνει η παραμονή των Χριστουγέννων, και εμείς με λεπτά πουλόβερ και χοντρά παλτό -τα οποία εννοείται θα αφήνουμε πάντα στην γκαρνταρόμπα- κατευθυνόμαστε στην Κόκκινη Πλατεία, για να επισκεφθούμε (καταρχήν) το Κρατικό Ιστορικό Μουσείο , το μεγαλύτερο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο στη Ρωσία.

Λοιπόν, μαθαίνουμε πως το μουσείο ιδρύθηκε το 1875 με την συμμετοχή του αυτοκράτορα Αλέξανδρου Β’. Η υπέροχη αρχιτεκτονική και η διακόσμηση των αιθουσών του μουσείου μεταφέρουν τους επισκέπτες στην μοναδική ατμόσφαιρα κάθε εποχής, ενώ εξωτερικά το κτίριο του μουσείου είναι διακοσμημένο σε «ψευδρωσικό» στυλ και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της ρωσικής αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα, από το 1990 το κεντρικό κτήριο του Ιστορικού μουσείου έχει συμπεριληφθεί στην λίστα Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Follow me…

Κάθε αίθουσα του μουσείου είναι ένα μικρό αριστούργημα που δημιουργήθηκε με τη συμμετοχή εξαιρετικών καλλιτεχνών όπως ο Αϊβαζόβσκι, ο Βασνετσόβ, o Σεμιράντσκι και ο Σερόβ, ενώ συνολικά οι συλλογές του αριθμούν πάνω από 5 εκατομμύρια αντικείμενα.

Πλήθος εκθεμάτων της μόνιμης έκθεσης περιγράφουν με τον πλέον παραστατικό τρόπο την ιστορική εξέλιξη της ευρύτερης περιοχής της Ρωσίας από την Παλαιολιθική περίοδο έως τον 20 Αιώνα. Μερικά από τα σημαντικότερα εκθέματα του μουσείου σχετίζονται με ευρήματα προϊστορικών πολιτισμών που αναπτύχθηκαν στη Ρωσία, καθώς και ανεκτίμητα έργα τέχνης και άλλα αντικείμενα που έχουν σχέση με τις μεγάλες τσαρικές δυναστείες της Ρωσίας.

Στο μουσείο, μεταξύ άλλων, μπορεί να δει κανείς μνημεία της εποχής της Αρχαίας Ρωσίας, του Πριγκιπάτου της Μόσχας, σπάνια χειρόγραφα και επιστολές σε φλοιό σημύδας, πολλά ιστορικά κειμήλια και κοσμήματα, σύμβολα εξουσίας, ενδυμασίες και προσωπικά αντικείμενα των Ρώσων ηγεμόνων, κληρικών και των Μογγόλων Xάνων, όπλα του ρωσικού στρατού, πορτραίτα των πριγκίπων, των τσάρων και τόσους άλλους θησαυρούς που είναι αδύνατον να απαριθμηθούν εδώ.

Εδώ φυλάσσεται και η Rolls Royce του Λένιν, το ένα και μοναδικό μοντέλο που έβγαλε η μάρκα για τον πατέρα της επανάστασης των Μπολσεβίκων. Με αυτήν έβγαζε βόλτα τη σύζυγό του Ναντέζντα Κρούσπκαγια , με αυτήν έκανε το τελευταίο του ταξίδι στη Μόσχα, στις 19 Οκτωβρίου 1923, λίγο προτού πεθάνει.

Λίγες ώρες αργότερα, και ενθουσιασμένοι με όλα όσα είδαμε στο Ιστορικό Μουσείο, κατευθυνόμαστε στο Gum για ένα απολαυστικό καφέ πριν προχωρήσουμε στα εντυπωσιακά καταστήματα του.

Στο Bosco Cafe φυσικά!

Άλλο πιάνο εδώ, άλλες κλασικές μελωδίες του Tchaikovski, να απλώνονται στον αριστοκρατικό αυτό χώρο που βρήκε την δική του κομψή γωνιά στην Κόκκινη Πλατεία. Πανέμορφες Ρωσίδες που μόλις έχουν ολοκληρώσει τα ψώνια τους στην διπλανή boutique της Chanel, φίλες που πίνουν το τσάι τους σε υπέροχα φλιτζάνια από ρώσικη πορσελάνη, οικογένειες που γευματίζουν δίπλα στο πιάνο, fashion bloggers από κάθε γωνιά του πλανήτη που εδώ βρήκαν τον Ινσταγκραμικό παράδεισο τους -κάθε γωνιά και μία σωστά φωτισμένη blogger να απαθανατίζεται μπροστά στις ομορφιές της πόλης- και παρέες που συνοδεύουν την παγωμένη τους σαμπάνια με εκλεκτό μαύρο χαβιάρι σερβιρισμένο σε μεγάλα ασημένια μπολ, δίπλα σε βελούδινες μπάλες βουτύρου και σε αρωματισμένες με περγαμόντο λινές πετσέτες.

Εμείς επιλέγουμε μία Pavlova με άγρια φρούτα του δάσους για να συνοδεύσουμε τον καφέ μας.

…Ενώ η Ελμίνα προτιμάει μία ολόφρεσκη waffle από τον πωλητή στην υπαίθρια αγορά της Κόκκινης Πλατείας!

Σχεδόν την ζηλεύω!

Και μετά από όλα αυτά τα αξιοθέατα της μοναδικής αυτής πόλης, μετά την επίσκεψή μας στο πάρκο Ζαριάντιε το οποίο αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της εξέλιξης της σύγχρονης Μόσχας, μετά την επίσκεψη μας στην εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας και του Οσίου Μαξίμ, το αρχοντικό της «παλιάς Αγγλικής αυλής», το αρχοντικό των Ρομάνοβ, αλλά και την πανοραμική «κρεμαστή γέφυρα» από όπου απολαύσαμε την θέα του Κρεμλίνου και του ναού του Αγίου Βασίλειου, μετά την περιήγηση μας στα σημαντικότερα αξιοθέατα της «Μόσχας με τους Χρυσούς Τρούλους» για να δούμε τις κεντρικές λεωφόρους με τα ιστορικά κτίρια διαφόρων εποχών, τους επιβλητικούς πύργους της εποχής του Στάλιν (λεγόμενες Επτά Αδελφές) τις όμορφες πλατείες, τα πράσινα βουλεβάρτα και πάρκα, το αρχοντικό του Πασκόβ, το Μανέζ και τη Δούμα, το δημαρχείο της Μόσχας, το άγαλμα του πρίγκιπα Γιούρι Ντολγκορούκι (ιδρυτή της πόλης), την πλατεία Πούσκινσκαγια με το άγαλμα του Πούσκιν, την πλατεία Λουμπγιάνσκαγια με το κτίριο της Κρατικής Ασφάλειας (πρώην KGB) και την πλατεία Σλαβιάνσκαγια με το άγαλμα αφιερωμένο στους Αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο, το άγαλμα του Πρίγκιπα Βλαντίμιρ – του Βαπτιστή των Ρώσων, το Ολυμπιακό στάδιο Λουζνική και το μοναστήρι Νοβοντέβιτσι μπροστά από την «Λίμνη των Κύκνων», φτάνει η ώρα για shopping!!

Ή τουλάχιστον για window shopping μιας που όπως τόνισα και νωρίτερα, τα πάντα είναι σοβαρά ακριβά, ενώ τόσο το Gum όσο το Tsum, τα δύο μεγάλα Εμπορικά Κέντρα της Μόσχας, κάνουν τα Harrods και τα Harvey Nichols και τα Selfridges του κόσμου, να μοιάζουν φτωχοί συγγενείς.

“Να τα αγοράσω?” ήταν η ερώτηση που σας έκανα στα Insta stories μου, για να λάβω την ενθουσιασμένη κοινή θετική απάντηση αρκετών εκατοντάδων viewers! Όλοι -μα όλοι- συμφωνήσατε να τα αγοράσω οπωσδήποτε, πως είναι υπέροχα, πως είναι εντελώς το στιλ μου, πως είναι η επιτομή του chic για τα ταξίδια. Μόνο η Νάνσυ μου απάντησε “Ναι, να τα πάρεις αλλά όχι από την Μόσχα!” Και είχε δίκιο. Το συγκεκριμένο ζευγάρι Princetown loafers fur-lined wool-blend slippers του Gucci, εδώ κοστίζει πάνω από 200 ευρώ περισσότερα από όπου οπουδήποτε αλλού στον πλανήτη. Τρελό? Από την άλλη, όσοι ψωνίζουν στο Gum και στο Tsum, δεν γνωρίζουν καν την διαφορά των 200 ευρώ, δεν τους αφορά, δεν τους νοιάζει…

Μα είτε ψωνίσεις είτε όχι, είναι υπέροχα εδώ…

Εδώ κάθε Οίκος έχει και το δικό του Χριστουγεννιάτικο Δέντρο!

Ενώ το αγαπημένο μου Bosco ένα από τα ομορφότερα καρότσια με ολόφρεσκο παγωτό για τους επισκέπτες του Gum.

Εδώ άλλωστε βρίσκεται και το διάσημο Gastronom No1…

Το σοβιετικό delicatessen με τις ακριβές ετικέτες ρώσικης βότκας και χαβιαριού, σπάνιες ποικιλίες τσάι, αλλά και ham Tambov, όλα όσα οφείλει να έχει ένας πραγματικός γαστρονομικός παράδεισος για την ελίτ της Μόσχας!

Ελπίζω να ακολουθήσατε τα Χριστούγεννα τα Insta Stories μου, γιατί είναι αδύνατον να σας περιγράψω από εδώ όλες τις μουσικές, όλη την γιορτή, όλα τα χρώματα του ουρανού πίσω από την ομίχλη που σκέπαζε την Κόκκινη Πλατεία…

Να διευκρινίσω κάτι: Οι φωτογραφίες δεν έχουν υποστεί κανένα απολύτως φίλτρο. Ό,τι βλέπετε είναι 100% αληθινό! Και αυτός ο ουρανός πάνω από την Κόκκινη Πλατεία είναι νύχτα και τα χρώματα του είναι έτσι, από το γοητευτικό πέπλο της ομίχλης.

Απίστευτες εικόνες, μοναδικές!

Άλλο ένα coffee break στο Laduree αυτή την φορά…

Άλλο ένα πανέμορφο Χριστουγεννιάτικο Δέντρο, το οποίο κοιτάζει την ονειρεμένα φωτισμένη Νικόλσκαγια

Κάθε σημείο της Μόσχας και ένα υπερπολυτελές κατάστημα, κάθε γωνία και ένα Hermes, και ένα Tiffany’s, και ένα Cartier, και ένα Graff, και μία Chanel. “Λες να κουράζονται να αλλάξουν γωνία για να αποκτήσουν μία Dior;” αναρωτιέται ο Νικόλας….

Οι πιο αριστοκρατικοί δρόμοι της Μόσχας με τις πιο ακριβές boutique του κόσμου. Και από πάνω μας, ένα πέπλο από ολόχρυσα αστέρια.

Η βιτρίνα του Valentino και δίπλα…ο Lenin!

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη, τις θέλω όλες!

Το υπερ-πολυτελές Tsum!

Κάθε γωνία και Cartier κάθε παγκάκι και Tiffany’s!

Δρόμοι σαν και αυτούς…

Άλλη μία αξέχαστη ημέρα αφιερωμένη στο Κρεμλίνο και στις ανεξερεύνητες ομορφιές της Μόσχας!

Μπαίνουμε στο χώρο του Κρεμλίνου. Στη διάρκεια της περιήγησης βλέπουμε το «Τσάρο-Κανόνι», την «Τσαρίνα-Καμπάνα», το πρώην Μέγαρο Συνεδριάσεων του Κ.Κ.Σ.Ε., τα κτίρια των υπηρεσιών του Προέδρου της Ρωσίας, το Προεδρικό μέγαρο, το Κωδωνοστάσιο του Ιβάν, την Πλατεία των Ναών του Κρεμλίνου με τις γραφικές εκκλησίες και τους ναούς-μουσεία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, του Ευαγγελισμού, της Κατάθεσης της Τιμίας Εσθήτος της Παναγίας και το «Παλάτι Του Πατριάρχη».

 

Αυτό είναι το “πιο τέλειο έλατο της Ρωσίας” και ο εντοπισμός του χρειάζεται έναν ολόκληρο χρόνο, ώστε να βρεθεί και να έρθει στο Κρεμλίνο για τα Χριστούγεννα. Από αυτό εδώ το σημείο ο Βλαντίμιρ Πούτιν θα ευχηθεί δημοσίως “καλές γιορτές” στον λαό της Ρωσίας.

Βράδυ παραμονής Χριστουγέννων, τελευταίο βράδυ πριν αναχωρήσουμε για την Αγία Πετρούπολη, και ρίχνουμε την αυλαία του ταξιδιού μας στη Μόσχα παρακολουθώντας ένα κορυφαίο ρεσιτάλ a cappella Ρώσικης θρησκευτικής μουσικής, από τους Zlatoust στην θρυλική Glazunov Gallery.

Getting ready for Christmas Eve…Merry Christmas with Rolling in Love by Kilian!

Χρόνια πολλά!

Ο Glazunov ήταν ένας από τους δύο κορυφαίους καλλιτέχνες του καθεστώτος της Ρωσίας, μαζί με τον Tsurab Tsereteli, δημιουργό του τεράστιου μνημείου του Μεγάλου Πέτρου στο κέντρο της Μόσχας, και αν σας ενδιαφέρει να μάθετε περισσότερα για αυτόν αλλά και για την Γκαλερί που ζούμε αυτές τις απόλυτης κατάνυξης στιγμές της παραμονής των Χριστουγέννων, μπείτε εδώ.

Follow me….

Russian religious music και Russian folk songs από τους Zlatoust, σε ένα prive ρεσιτάλ, στην Ilya Glazunov Art Gallery, ανάμεσα από τα συγκλονιστικά έργα του αμφιλεγόμενου ζωγράφου

Παρατηρώ τον Νικόλα καθώς δακρύζει ακούγοντας τις φωνές των “αγγέλων”, δακρύζω και εγώ, η Ελμίνα πάντα στην αγκαλιά μας. Αυτά είναι τα καλύτερα Χριστούγεννα που μπορώ να θυμηθώ…

Βγαίνουμε έξω, προσπερνάμε το φωτισμένο Μουσείο Πούσκιν, περπατάμε με τα πόδια έως το Ritz, όπου θα δειπνήσουμε το τελευταίο μας βράδυ στη Μόσχα, το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων….

Τελευταίες βόλτες στην υπέροχα στολισμένη Μόσχα…

Έως να φτάσουμε στο Ritz, στον τελευταίο όροφο του οποίου έχουμε κλείσει για το δείπνο της παραμονής των Χριστουγέννων…

Στο καλύτερο top floor της Μόσχας, σε αυτό του Ritz με όλη την πόλη, χαλί στα πόδια μου!
Merry Christmas!

Λοιπόν, μεταξύ μας τώρα. Φίλοι που έχουν έρθει στη Μόσχα, μου πρότειναν να κάνω οπωσδήποτε ρεβεγιόν Χριστουγέννων στο εστιατόριο O2 Lounge, στον τελευταίο όροφο του Ritz. Εννοείται πως αμέσως φροντίσαμε να κάνουμε την απαραίτητη κράτηση, και εννοείται πως δεν το μετανιώσαμε στιγμή. Όμως, το μοντέρνο περιβάλλον του famous αυτού εστιατορίου, του θρυλικού ξενοδοχείου δεν αντέχει σε καμία περίπτωση καμία σύγκριση με το αριστοκρατικό cafe Pushkin ή με το λατρεμένο Palkin της Πετρούπολης που θα σας ξεναγήσω σε επόμενο post. Καλό για να περάσεις μία βραδιά Χριστουγεννιάτικης χλιδής, αλλά σε εμένα προσωπικά, πέρασε και δεν ακούμπησε ιδιαίτερα…

 

Ελπίζω αυτό το “οδοιπορικό” στην Χριστουγεννιάτικη Μόσχα να αποτελέσει το πιο όμορφο, ενδιαφέρον και τυχερό “ποδαρικό”, ως το πρώτο post της χρονιάς του Fay’s Control. 

Μα δεν σταματάμε εδώ, μας περιμένει το τρένο για να μας μεταφέρει ανήμερα τα Χριστούγεννα, στην -ακόμα ομορφότερη- Αγία Πετρούπολη! Και που δεν έχουμε να πάμε, και τι δεν έχουμε να κάνουμε…

Αύριο θα πάρουμε το τρένο να πάμε στην Αγία Πετρούπολη, stay tuned πάντα στο Fay’s Control! xxx

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Show Buttons
Hide Buttons