Δείπνο για τρεις στο Il Ristorante – Niko Romito του Bvlgari Hotel Paris!
Βράδυ Σαββάτου, κάπου εκείνη τη μαγική ώρα που ο σιέλ μανδύας του Παρισιού δίνει τα σκήπτρα στον έναστρο ουρανό του. Τίποτα δεν φωτίζει καλύτερα την ήδη λαμπερή Avenue George V, παρά ίσως τα εκατομμύρια λαμπιόνια που αστράφτουν στον Πύργο του Άιφελ, σαν άλλοι ακούραστοι στρατιώτες κάθε μία ώρα. Είναι ακριβώς εκείνη η ώρα που αν κλείσεις τα μάτια, νομίζεις πως ακούς αγγέλους να σου τραγουδούν το La Foule της Edith Piaf. Μπορεί και να το κάνουν. Είναι ακριβώς εκείνη η ώρα που η καρδιά της πιο διάσημης, και από την ίδια την πόλη, λεωφόρου, χτυπάει στο νούμερο 30, που βρίσκεται το Bvlgari Hotel Paris. Τα εντυπωσιακά αυτοκίνητα παρκαρισμένα στρατηγικά ώστε να οριοθετούν το μυθικό ξενοδοχείο, οι ένοικοι του που επιστρέφουν από άλλη μία μαγική ημέρα στη Πόλη του Φωτός καθώς και η χρυσή νεολαία των αριστοκρατικών διαμερισμάτων της, με τις κομψές σακούλες του shopping από τους διπλανούς iconic Οίκους που έρχονται για τα πρώτα drinks στο The Bvlgari Bar, πριν συνεχίσουν τη βραδιά τους, μαζί με το εντυπωσιακό πορτρέτο της Monica Vitti -λουσμένη από το φως των διαμαντιών που φοράει, με την υπογραφή του Bvlgari- που κυριαρχεί για να σε μαγνητίσει στην είσοδο του ξενοδοχείου, είναι το πιο ατμοσφαιρικό σκηνικό που μας υποδέχεται το βράδυ του Σαββάτου, για να μας συνοδέψει έως το τραπέζι μας στο «θρυλικό» Il Ristorante του «θρύλου» της γαστρονομίας, Niko Romito.
Follow me…
Αυτή είναι λίγο πολύ η εμπειρία που προσφέρεται τόσο, μα τόσο απλόχερα και γενναιόδωρα, στην καρδιά του Χρυσού Τριγώνου του Παρισιού, στη -so sexy-γωνία της Λεωφόρου George V και της Rue Pierre Charron, όπου βρίσκεται το ξενοδοχείο Bulgari. Η ιεροτελεστία είναι πάντα το ίδιο μυσταγωγική, όσες φορές κι αν έχεις έρθει και οι «καλές νεράιδες σου» έχουν βαλθεί για άλλες τόσες ώστε να ξαναρθείς. Προσπερνάς το ατμοσφαιρικό lounge με τα μαρμάρινα τραπέζια, γεμάτα παρέες που έχουν έρθει right after office και άλλες right after shopping. Στο τραπέζι μπροστά στο τζάκι το πιο πιθανό είναι να δεις μία πανέμορφη -χωρίς να το ξέρει ή χωρίς να την νοιάζει- Γαλλίδα. Είμαι σχεδόν σίγουρη πως φοράει μαύρο -σε φαρδιά γραμμή ή μπορεί και cigarette- παντελόνι που συνδυάζει με μαύρο turtleneck από κασμίρι, loafers και γυαλιά από ταρταρούγα της miu miu, που ίσα που φαίνονται κάτω από τις γοητευτικές αφέλειες της. Τα μαλλιά της είναι μαζεμένα με έναν πρόχειρο κότσο, στα χέρια της κρατάει ένα βιβλίο και δίπλα της έχει και ένα δερμάτινο σημειωματάριο για παρέα. Την προσπερνάει ο πιο όμορφος κόσμος, για να περάσει στο The Bvlgari Bar, μα σαν να μην την αφορά. Δοκιμάζει μικρές μπουκίτσες από τις τελευταίες γεύσεις του Il Cioccolato ή του La Pasticceria, γλυκά που δημιουργούνται αποκλειστικά από τον Niko Romito για τα Bvlgari Hotels & Resorts. Η προσοχή της είναι επικεντρωμένη όλη, σε αυτές τις μικρές μπουκίτσες…
Η μουσική σε παρασύρει να προχωρήσεις στο Bvlgari Bar, το ιδανικό μέρος to see and to be seen, που ενσαρκώνει όλη τη φιλοσοφία και την κομψότητα του οίκου. Τα μαύρα δάπεδα από επιβλητικό γρανίτη, η γυαλιστερή οροφή και οι ορειχάλκινες λεπτομέρειες δημιουργούν μια ατμόσφαιρα σύγχρονης κομψότητας και savoir faire, ενώ οι λακαρισμένοι τοίχοι και οι vintage καθρέφτες συμπληρώνουν μοναδικά τη μοναδική θεατρικότητα του χώρου. Η Dj παίζει ακριβώς ό,τι θέλεις να ακούσεις, ένα από τα ομορφότερα bar της Πόλης του Φωτός σφύζει από ζωή. Μοντέλα δίπλα σε socialite και stars, η πνευματική ελίτ της Ευρώπης δίπλα στην οικονομική ευρωστία των Αραβικών Εμιράτων, σε μία χορογραφία ειλικρινά εκπληκτική.
Και κάποια στιγμή, φτάνεις στην αναπαυτική αγκαλιά του Il Ristorante – Niko Romito. Το «Φλος Ρουαγιάλ» ενός ξενοδοχείου με τόσους και τόσους άσσους στο μανίκι. Το «Διαμάντι του Στέμματος» του Bvlgari Hotel Paris!
Θα μπορούσε κάποιος να μην καταλάβει γιατί να βρίσκεσαι στη Γαλλία και να επιλέγεις Ιταλική κουζίνα. Ναι, θα μπορούσε κάποιος, που δεν γνωρίζει τον Romito- να μην το καταλάβει. Το Il Ristorante – Niko Romito στο Bvlgari Hotel Paris όμως, δίνει νέο αέρα στην παράδοση της Ιταλίας, εστιάζοντας στα βασικά συστατικά και χαρακτηριστικά της κουλτούρας, της κομψότητας και της ζωντάνιας της κουζίνας της γείτονας χώρας. Με τον βραβευμένο σεφ στο τιμόνι – καθώς το Ristorante Reale (Castel di Sangro, Abruzzo), το εστιατόριο που έχει μαζί με την αδελφή του Cristiana, έχει 3 αστέρια Michelin-, κάθε στοιχείο του εστιατορίου έχει επιλεγεί προσεκτικά για να δημιουργήσει μια οικεία και μαγευτική γαστριμαργική εμπειρία.
Με μόλις 26 τραπέζια -ένα κι ένα…- και διακοσμημένο με παριζιάνικους όλο κομψότητα και χάρη καναπέδες και ορείχαλκο, το εστιατόριο το καλοκαίρι είναι κρυμμένο σε έναν ιδιωτικό κήπο, δημιουργώντας μια φωτεινή, λαμπερή ατμόσφαιρα οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, ενώ τον χειμώνα αποτελεί τον απόλυτο προορισμό του ξενοδοχείου. Μια εξαιρετική νέα όψη της σύγχρονης ιταλικής κληρονομιάς, με άψογη πινελιά, το Il Ristorante επαναπροσδιορίζει τη σύγχρονη κουζίνα, δημιουργώντας το σκηνικό για αξέχαστες στιγμές, σαν αυτές που ζούμε οι τρεις μας τώρα.
Ο chef Niko Romito, με καταγωγή από το Abruzzo και με τρία αστέρια Michelin στο ενεργητικό του, αναθεωρεί όλα τα cliché της ιταλικής κουζίνας, σε ένα μενού που δίνει έμφαση στα προϊόντα και τολμά να ακολουθεί τις τάσεις της σημερινής γαστρονομίας, προτιμώντας να παραμείνει ελαφρύ, με λίγο λίπος, περιορισμένες σάλτσες, και υλικά στον ατμό.
«Το είδος της κουζίνας που θα ήθελα να τρώω όταν είμαι μακριά από το σπίτι, το «ιδανικό» μου για την ιταλική κουζίνα. »- Niko Romito.
Είχα διαβάσει κάποτε σε μία συνέντευξη του: «Η ιδέα της δημιουργίας του δικού μου, ασυμβίβαστου κώδικα της σύγχρονης ιταλικής κουζίνας με συναρπάζει, η ευκαιρία να τον δω να φτάνει μακριά και ευρέως με ενθουσιάζει. Μια ενημερωμένη ανθολογία των μεγάλων ιταλικών κλασικών, συνδεδεμένη με τις έννοιες της παρουσίασης και της εξυπηρέτησης της παράδοσής μας. Εκλεπτυσμένα συστατικά, περαιτέρω τελειοποιημένα με την πινελιά της απλότητας. Ταπεινά συστατικά, εξευγενισμένα από την τεχνική. Στόχος μου είναι να δημιουργώ σαφή, ελαφριά πιάτα, όπου η γεύση εντείνεται και στη συνέχεια εκρήγνυται, και η ευχαρίστηση παραμένει στο επίκεντρο, καθώς η προσέγγισή μας στη μετατροπή των συστατικών διατηρεί τις υφές και αναδεικνύει τα χρώματα και τις διαφάνειες. Το είδος της κουζίνας που θα ήθελα να τρώω όταν είμαι μακριά από το σπίτι, το «ιδανικό» μου για την ιταλική κουζίνα. »
Η μία μπουκιά είναι πιο αέρινη από την άλλη, ενώ αρκετές είναι οι φορές που πιάνω τον εαυτό μου να ξεχνάει τους καλούς του τρόπους και να ρίχνει κλεφτές ματιές στα διπλανά τραπέζια για να κεντρίσει το ενδιαφέρον μου μία εκπληκτική sole à la meunière, το μεταξένιο vitello tonnato, ο εκπληκτικός μπακαλιάρος με σάλτσα αμυγδάλου, αχινού και μαϊντανού, αλλά και το signature spaghetti e pomodoro, όλα σερβιρισμένα πάνω σε θεσπέσια πιάτα του Ginori 1735.
Αρκετά μετά τα μεσάνυχτα πια, και βγαίνοντας έξω στην σαν βγαλμένη από ένα υπέροχο όνειρο Avenue George V, καθώς περιμένουμε το αυτοκίνητο να μας μεταφέρει στον προορισμό μας, αντιλαμβάνομαι πως ναι, είναι ακριβώς αυτή η ώρα… Αυτή η μαγική ώρα, που αν κλείσεις τα μάτια, νομίζεις πως ακούς αγγέλους να σου τραγουδούν το La Foule της Edith Piaf. Μπορεί και να το κάνουν…