ΑΥΤΟΠΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ

Kinsterna: Ζώντας το δικό μας μεσαιωνικό παραμύθι στον ίσκιο της Καστροπολιτείας της Μονεμβασίας!

Στην εσωτερική αυλή δεσπόζει η μεγάλη στέρνα που δίνει το όνομά της στο αρχοντικό. Είκοσι κτιστές κολώνες την πλαισιώνουν, δημιουργώντας την ίδια ισχυρή εντύπωση κάθε που διασχίζει κάποιος την αυλή. Η λέξη «κινστέρνα» μοιάζει να μοιράζεται τη μοίρα του τόπου της Μονεμβασιάς, που η Ιστορία τον ήθελε κάθε φορά και σ’ άλλα χέρια. Έτσι και το όνομα, είναι μια λέξη- αντιδάνειο. Προηγήθηκε η αρχαία ελληνική λέξη (κίστη). Στη συνέχεια, η μοίρα το θέλησε να ενοποιηθεί με τη λατινική “sterna” (cisterna). Για να επαναπατριστεί, στο τέλος, και να γίνει η ελληνική/ βυζαντινή “κινστέρνα”.

«Είναι μόνο για λίγους και πραγματικά εκλεκτούς φίλους» είναι η ραχοκοκκαλιά της πρόσκλησης της καταξιωμένης Ελληνίδας σχεδιάστριας Ντενίζ Ελευθερίου για το τριήμερο που μόλις πέρασε, σε ένα από τα πιο μαγικά καταφύγια της χώρας μας, το Kinsterna, που έχει απλώσει τα εύφορα κτήματα του στον ίσκιο της Καστροπολιτείας της Μονεμβασιάς, χτισμένο στην άκρη του κτήματος «Ιμπραήμ Μπέη». Πολύ δύσκολο για εμένα, μιας και την Παρασκευή είχα έως -τουλάχιστον- το απόγευμα στις 18.00′ (πολύ) δουλειά, ενώ το πρόγραμμα του Νικόλα είναι τόσο επιβαρυμένο τους τελευταίους (πολλούς) μήνες, που ούτε τολμούσα όχι να το αναφέρω, ούτε να το σκεφτώ. Να όμως που οι νεράιδες της «Μαλβαζία» τραγούδησαν τους δικούς τους σκοπούς, και ξαφνικά, όλα τα δύσκολα γίνονται εύκολα ώστε να τα καταφέρουμε, και όχι πολύ αργότερα από τις 10 το βράδυ της Παρασκευής, να είμαστε κιόλας εδώ. Να διασχίζουμε το εύφορο κτήμα των 100 στρεμμάτων με τις αιωνόβιες ελιές, τα εσπεριδοειδή και κυρίως τον παλιό πορτοκαλεώνα που παράγει τα φημισμένα πορτοκάλια της Μονεμβασιάς, τα οπωροφόρα δέντρα που βρίσκονταν εκεί από τις αρχές του 19ου αιώνα, τα επιβλητικά κυπαρίσσια, τους υπερμεγέθεις ιστορικούς αιωνόβιους ευκαλύπτους, τα περιβόλια με κηπευτικά, καλλωπιστικά και αρωματικά φυτά και βότανα, και να φτάνουμε επιτέλους στο φιλόξενο τζάκι του bar, για ένα aperitif, πριν κατευθυνθούμε στην μοναστηριακής αισθητικής τραπεζαρία, για το δείπνο.

Follow me…

Η Μονεμβασιά, γνωστή στους Φράγκους ως ‘Μαλβαζία’, είναι μια ιστορική πόλη της ανατολικής Πελοποννήσου, περισσότερο γνωστή από το μεσαιωνικό φρούριο, επί του ομώνυμου «Βράχου της Μονεμβασιάς», που αποτελεί μια μικρή νησίδα που συνδέεται με γέφυρα με τη σημερινή παραλία του οικισμού. Στα διασωθέντα κτίρια και τις δομές του κάστρου περιλαμβάνονται αμυντικές κατασκευές του εξωτερικού τοίχους και αρκετές μικρές βυζαντινές εκκλησίες. Μια από τις γοητευτικότερες εμπειρίες που περικλείει ο χώρος του Kinsterna Hotel λοιπόν, είναι η βιωματική γνωριμία με την ιστορία του. Η περιήγηση στους χώρους και τα επίπεδα του αρχοντικού, φέρνει σε επαφή με υλικά κατάλοιπα αλλοτινών εποχών και ιστορίες που συγκινούν. Κάθε φορά που οι άνθρωποι του Kinsterna μοιράζονται μαζί μας τα μικρά μυστικά του αρχοντικού, μας φανερώνουμε όλα εκείνα που κάνουν το κτίσμα αυτό μοναδικό, αλλά και ικανό να στεγάσει ξεχωριστές στιγμές και να γεννήσει νέες ιστορίες.

Είναι οι αδιόρατες αμυχές του χρόνου, σε μια περιοχή με παρελθόν αιώνων, που εμπνέουν και που δημιουργούν την υποβλητική ατμόσφαιρα που μας καθηλώνει.

Εκεί που σήμερα τα βήματά μας συναντούν τους αμπελώνες του Kinsterna Hotel, στη σημερινή περιοχή “Αμπελάκια”, η ιστορία θέλει να έχουν κάνει την απόβαση για την κατάληψη στη Μονεμβάσια οι Βενετοί, το μακρινό 1689. Βαδίζοντας αντίστροφα στη γραμμή του χρόνου, βρίσκουμε την περιοχή που πλαισιώνει το αρχοντικό στα χέρια Οθωμανών, Ενετών, Βυζαντινών… μέχρι να φτάσουμε στον 6ο αιώνα π.Χ. και στους Δωριείς Αργείους, που φαίνεται πως ίδρυσαν την πόλη της Επιδαύρου Λιμηράς, η οποία εξελίχθηκε σε σημαντικό οικιστικό κέντρο των κλασικών χρόνων, 6χλμ βόρεια της Μονεμβασιάς. «Ο χώρος στον οποίο σήμερα βρίσκεται το Kinsterna και έχει διαμορφωθεί διατηρώντας και αξιοποιώντας την ιστορία του, είναι πολύπαθος. Σεισμοί, πόλεμοι και πολιορκίες, επιδρομές των πειρατών δοκίμασαν, μα δε λύγισαν τον αξιοπρόσεκτο χαρακτήρα του. Αντίθετα: χάρισαν στο κτήμα μια φυσιογνωμία μοναδική, ένα πνεύμα κοσμοπολίτικο και ταυτόχρονα βαθιά λακωνικό…» μας εξιστορεί τώρα, κατά τη διάρκεια του δείπνου, ο σπουδαίος πολιτικός μηχανικός και ιδιοκτήτης αυτού του μαγικού ξενοδοχείου, Αντώνης Σγαρδέλης, με τον γιο του οποίου έχει ενώσει τη ζωή της η Ντενίζ Ελευθερίου, της οποίας η έμπνευση για κάθε συλλογή της έχει αντληθεί από αυτόν τον τόπο και τα αρχοντικά του.

Το Kinsterna έχει δημιουργηθεί διατηρώντας τα κτίσματα και αξιοποιώντας τις εγκαταστάσεις ενός αρχοντικού με άκρως γοητευτικό παρελθόν. Σε μια από τις πιο ιστορικές τοποθεσίες της Ελλάδας, στη Μονεμβασιά, το πολυτελές boutique ξενοδοχείο έχει αναπτυχθεί στα “ίχνη” ενός πλούσια οχυρωμένου συγκροτήματος που φέρει όλη την ομορφιά και την περήφανη λιτότητα που χαρακτηρίζουν τη ντόπια αρχιτεκτονική- όπως αυτή διαμορφώθηκε από τις διαδοχικές κατακτήσεις και τις διαφορετικές πολιτισμικές επιδράσεις, αλλά και από την ίδια τη Φύση και το Τοπίο.

Τους τόπους που αποτέλεσαν “πέρασμα” πολλών διαφορετικών πολιτισμών- ακόμα και μέσω της κατάκτησης- τους χαρακτηρίζουν δύο πράγματα. Η ιδιαίτερη αύρα που υφαίνουν οι αντιθέσεις και οι ομοιότητες της κουλτούρας, και μια αισθητική γεμάτη ετερόκλητα στοιχεία, που με τρόπο σχεδόν παράδοξο καταλήγουν απόλυτα ταιριαστά. Και τα δύο αυτά στοιχεία είναι πανταχού παρόντα στο Kinsterna. Για να το διαπιστώσουμε, αρκεί να βαδίσουμε στα μονοπάτια του αρχοντικού και να παρατηρήσουμε τα κτίσματα που μας περιβάλλουν. Τα οθωμανικά χαρακτηριστικά των κτιρίων, όπως οι πολεμίστρες και τα μεγάλα τζάκια με τις καμινάδες συνυπάρχουν αρμονικά με βυζαντινά και ενετικά στοιχεία, όπως η εξωτερική όψη της τεχνοτροπίας των τοίχων με τα κεραμίδια. Το πλούσιο, πολύπλοκο παρελθόν του αρχοντικού αποκαλύπτεται ολοένα και περισσότερο σε κάθε βήμα της περιπλάνησης.

Σε πόσα μέρη άλλωστε συναντάς ένα παλαιό ελαιοτρίβείο- ή έναν κρυφό αποθηκευτικό χώρο κάτω από το πάτωμα μιας σουίτας; Το αρχοντικό ήρθε στην κυριότητα του ελληνικού κράτους μετά την επανάσταση του 1821. Έως τότε, ιδιοκτήτης του ήταν ο Ιμπραήμ Μπέης. Το 1870 το κτήμα αγοράστηκε από την οικογένεια Καπιτσίνη, στην οποία ανήκε και η τελευταία του κάτοικος. Πρόκειται για τη Λίνα Καπιτσίνη, την τελευταία «αρχόντισσα» της Μονεμβασιάς, η οποία διέμενε σε ένα τμήμα του συγκροτήματος μέχρι τη δεκαετία του ’70. Μετά το 1980 το συγκρότημα άρχισε να εγκαταλείπεται από τους ανθρώπους και να ανακαταλαμβάνεται από τη Φύση. Σε αυτή την κατάσταση ακροβασίας μεταξύ φυσικής φθοράς και ιστορικής αφθαρσίας, αγοράστηκε από τους σημερινούς ιδιοκτήτες του.

Πολλοί τεχνίτες της περιοχής, που χρωστούν τις γνώσεις τους σε όσα διασώθηκαν από γενιά σε γενιά, συνέβαλαν στο επίτευγμα της αναγέννησης του αρχοντικού ως ένα boutique ξενοδοχείο το 2010.

Κυπαρίσσια, καλάμια, μαυρόπλακες, χειροποίητα κεραμίδια από το Γεράκι, παλαιά μάρμαρα Πεντέλης, σιδερένιες πόρτες χειροποίητες στο καμίνι, παλαιά φανάρια και άλλα αντικείμενα “ταξιδεμένα” στον χώρο και τον χρόνο συναντώνται και συνυπάρχουν σε ένα πολύχρωμο υφαντό.

Κατά την περιήγηση μας στο αρχοντικό και το κτήμα, εύκολα εντοπίζουμε πολλά χαρακτηριστικά από την αρχική κατασκευή και το σχεδιασμό του, τα οποία έχουν αναδειχθεί ώστε να παραμείνουν ορατά. Από τους βυζαντινούς θόλους και τον εσωτερικό αγωγό νερού μέχρι τη χειροποίητη δαντέλα στα δωμάτια και τα διατηρητέα τζάκια, κάθε δωμάτιο έχει τη δική του, μοναδική ιστορία να πει.

Πέντε, το πολύ έξι λεπτά μακριά, απλώνεται η Μονεμβασιά, και ο Νικόλας με παίρνει από το χέρι αποφασισμένος να περπατήσουμε κάθε αγέρωχη, στο χρόνο και στις ιστορίες της, γωνιά της.

«Πρωταγωνιστές του δικού μας μεσαιωνικού παραμυθιού με φόντο τα πέτρινα πυργόσπιτα, τα στενά λιθόστρωτα, τα βυζαντινά καλντερίμια και τα δαιδαλώδη σοκάκια της Μονεμβασιάς…» ανεβάζω κάποιες φωτογραφίες στο Instagram μου

Μαζί κάναμε και αυτές τις διαδρομές, εύκολα το διαπίστωσα στα εκατοντάδες μηνύματα σας…

Η παρέα που έχει συνθέσει η Ντενίζ Ελευθερίου, με τη πολύτιμη συμβολή του Γιώργου Ντάβλα, για αυτό το τριήμερο στο Kinsterna είναι όντως άκρως ενδιαφέρουσα και οπωσδήποτε εκλεκτή. Ανάμεσα τους είναι η μητέρα της συζύγου του Πρωθυπουργού, Μαρέβας Μητσοτάκη, Ήβη Γόντικα, η Grand Dame και πάλαι ποτέ ιδιαιτέρα γραμματέας του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Σάκη Κυπραίου, η υπέροχη Μπριγκίτα Παπασταύρου συνοδευόμενη από τον σύζυγο της, η φίλη εκ Θεσσαλονίκης Μαρία Γιάννη, επιστήθια φίλη της Ήβης αλλά και της Μιμής Ντενίση, και φυσικά ο Γιώργος Ντάβλας με την οικογένεια του, ο οποίος μας χάρισε υπέροχες μελωδίες στο πιάνο δίπλα στο τζάκι, αλλά μίλησε και με τα πιο συγκινητικά λόγια για τη δουλειά της Ντενίζ.

Κάποτε δούλευε στα prestigious atelier του Armani και του Trussardi, τώρα ντύνει τις πιο κομψές Αθηναίες, ενώ τα Σαββατοκύριακα της αντλεί έμπνευση από τον οικογενειακό παράδεισο του Kinsterna. Η Γιάννα Αγγελοπούλου, στην εναρκτήρια εκδήλωση του Φόρουμ «Η Ελλάδα το 2040» επέλεξε να φορέσει custom-made δημιουργία της, εμπνευσμένη για την ίδια και με αναφορά στην Ελληνική παράδοση, ενώ η capsule συλλογή της «1821» συζητήθηκε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη.

Η Denise Eleftheriou αγαπάει ιδιαίτερα το costum-made και bridal, ενώ ξεχωρίζει για τις τεχνικές υψηλής ραπτικής που χρησιμοποιεί στις δημιουργίες της. Είναι απόφοιτη του Istituto Marangoni στο Μιλάνο, της διάσημης Σχολής Μόδας από την οποία έχουν έχουν αποφοιτήσει αστέρες του fashion industry όπως οι Dolce Gabbana, Moschino κ.α.

Μετά τις σπουδές της, εργάστηκε κοντά σε Ιταλούς σχεδιαστές εντρυφώντας στην ιταλική ραφή και το περίφημο ιταλικό design, με πιο σημαντική, την εμπειρία της στους Giorgio Armani και Trussardi. Στη συνέχεια, έχοντας περάσει τρία χρόνια ως creative director σε γνωστή ελληνική εταιρία prêt à porter de luxe, διαπιστώνει το κενό που υπήρχε στο bridal κι έτσι αποφασίζει να χαράξει την δική της πορεία, με βασικό γνώμονα να αναδείξει την προσωπικότητα, την σιλουέτα και το στυλ κάθε γυναίκας την ημέρα του γάμου της αλλά και σε άλλες επίσημες ή σημαντικές για εκείνη περιστάσεις.

Το 1997 ανοίγει το πρώτο της προσωπικό ατελιέ στην Θεσσαλονίκη. Οι δημιουργίες της Denise Eleftheriou τα επόμενα χρόνια εξελίσσονται σε town’s favorite, με την ίδια να ξεχωρίζει για το minimal ύφος, για τα ιδιαίτερα fashion shows που παρουσιάζει, αλλά και για το γεγονός ότι φροντίζει πάντα να ακολουθεί και να εμπνέεται από το στυλ της κάθε γυναίκας σεβόμενη την προσωπικότητά της.

Η Ντενίζ, είναι μέλος στην Ελληνική Ένωση Σχεδιαστών Μόδας και από το 2024 ζει μόνιμα με τον σύζυγο της στην Αθήνα, ενώ πρόσφατα βραβεύτηκε απο το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών, στην κατηγορία της Γυναικείας Επιχειρηματικότητας για την συμβολή της στο επιχειρείν από γυναίκες.

Πως να ξεχάσεις ένα Σαββατοκύριακο σαν κι αυτό, που περιλάμβανε όλα, μα όλα, τα αρώματα της Ελλάδας?

error: Content is protected !!