Some July nights belong to the city. And somehow, they’re exactly where summer feels most alive…
Λίγο να με γνωρίζεις -και εσύ μετά από τόσα χρόνια με γνωρίζεις πολύ καλά- ξέρεις πως το καλοκαίρι παραμένω στην Αθήνα όσο λιγότερο μπορώ και μόνο για όσο χρειάζεται και πρέπει. Δεν θα αραδιάσω εδώ το κλισε πως «είμαι παιδί του καλοκαιριού», μάλλον του φθινοπώρου θα με έλεγα, εδώ ούτε καν «παιδί» δεν είμαι. Ίσως να είναι ο τρόπος που μεγάλωσα όμως. Από τα παιδικά μου ηλιόλουστα χρόνια στη Βουλιαγμένη, που οι διακοπές μου ξεκινούσαν την πρώτη ημέρα που έκλειναν τα σχολεία και τελειώναν λίγο πριν τα γενέθλια μου, την πρώτη εβδομάδα του Οκτωβρίου, έως και όλη μου η εφηβεία και την ενηλικίωση μου πια, που αν εξαιρέσεις μία-δύο εβδομάδες που πηγαίναμε σε δύο-τρία Ελληνικά νησιά (δεν χαραμίζω ούτε μία ημέρα του Ελληνικού θέρους για να τη ζήσω οπουδήποτε στο εξωτερικό), όλο το υπόλοιπο καλοκαίρι -εννοώ από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο- είχε το άρωμα των αγαπημένων μου Σπετσών. To make the long story short, έχω μάθει να ρουφάω από πάντα κάθε στάλα καλοκαιριού, έως τις πρώτες στάλες του φθινοπώρου. Ακόμα και τα χρόνια που δούλευα μερόνυχτα σε εφημερίδες, κάπως τα βόλευα και έφτανα στα γραφεία του «Ελεύθερου Τύπου» ή αργότερα της «Βραδυνής» και της «Αξίας» με τον ήλιο του καλοκαιριού στα μαλλιά και το αλάτι της θάλασσας στα χείλη. Για όλους τους παραπάνω λόγους, και για πολλούς ακόμα, όταν βρίσκομαι στην Αθήνα, ψάχνω -και βρίσκω- τις καλύτερες οάσεις της για να δειπνήσουμε με τον Νικόλα ή με φίλους. Και μπορεί τον κήπο του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή να μην τον ανακάλυψα προσφάτως, μιας και (δικαίως) τον θεωρώ δεύτερο σπίτι μου μετά από όλα αυτά (πάνω από 10 πια) τα χρόνια που πραγματοποιούμε εδώ το The Pop up Project, ενώ στους υπέροχους χώρους του Natu έχουμε ενατοποθετήσει μερικές από τις ομορφότερες μας γιορτές, όμως μόλις πολύ πρόσφατα ξεκίνησε να προσφέρει αυθεντική ιαπωνική κουζίνα στον καταπράσινο κήπο του, και ως λάτρης του sashimi, ήμουν από τις πρώτες που έσπευσα να το δοκιμάσω.
Follow me…
Έξι χρόνια μετά το πρώτο του καλοκαίρι λοιπόν, το Natu συνεχίζει να εξελίσσεται και να αποτελεί έναν από τους πιο αγαπημένους προορισμούς των βορείων προαστίων. Φέτος, γιορτάζει την έκτη χρονιά λειτουργίας του, εμπλουτίζοντας τη γαστρονομική του ταυτότητα με μια νέα εμπειρία που φέρνει την αυθεντική ιαπωνική κουζίνα στον καταπράσινο κήπο του.
Με το sushi να ετοιμάζεται live μπροστά στους επισκέπτες, από native sushi chef, το αγαπημένο all day restaurant μέσα στον καταπράσινο κήπο του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή εγκαινιάζει ένα νέο κεφάλαιο στις summer nights της πόλης, συνδυάζοντας japanese fusion επιρροές με τη μοναδική ατμόσφαιρα του χώρου.
Το νέο sushi menu ισορροπεί ανάμεσα στην παράδοση και τη σύγχρονη προσέγγιση. Ξεχωρίζει το salmon tataki, με yuzu dressing και spicy mayonnaise, το δροσερό salmon tartare με tobiko, αβοκάντο και φρέσκο αγγούρι, αλλά και η green salad, που συνδυάζει σολομό, τόνο και λαβράκι σε μια ανάλαφρη αλλά γεμάτη γεύση πρόταση.
Για όσους αγαπούν τα μικρά πιάτα για τη μέση, τα τραγανά Harumaki με λαχανικά και yuzu soy αποτελούν την ιδανική αρχή, ενώ το γεύμα ολοκληρώνεται ιδανικά με πολύχρωμα mochi ice cream, στις γεύσεις βανίλια, σοκολάτα, mango ή passion fruit. Ανάμεσα σε cocktails, καλοκαιρινές μουσικές και τη μοναδική ατμόσφαιρα του κήπου, το Natu συνεχίζει να ανανεώνεται, προσθέτοντας νέες κουλτούρες και γεύσεις που κάνουν κάθε επίσκεψη να μοιάζει διαφορετική από την προηγούμενη.
Last but not least, μία φιλική συμβουλή του Fay’s Control, αν είναι να πας φρόντισε οπωσδήποτε να έχεις κάνει κράτηση από πριν, το «καλύτερο μυστικό της πόλης», δεν είναι και τόσο «μυστικό» πια.