Τζίνα Θανοπούλου: “Αν θέλουμε να εμπνέουμε τα παιδιά μας, πρέπει να αρχίσουμε να επμπνέουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς”, και άλλες αλήθειες που πρέπει να θυμόμαστε…

03/04/2015 • PEOPLE

Την Τζίνα Θανοπούλου πιθανότατα την γνωρίζετε. Ναι, είναι ο σίφουνας θετικής ενέργειας, που μπορεί να στην μεταδώσει έστω μέσα από μία “κοσμική” φωτογραφία της, σε κάποια κοινωνική εκδήλωση. Δεν χρειάζεται να την γνωρίζεις προσωπικά για να νιώσεις τη δυναμική της προσωπικότητας της, για να ακούσεις το γέλιο της που σα να βγαίνει από όλο της το είναι, για να δεις τις αλήθειες που εκπέμπουν τα μάτια της.
Επίσης, η Τζίνα Θανοπούλου είναι παρούσα. Είναι παρούσα σε οτιδήποτε συμβαίνει στον τόπο της, σε οτιδήποτε ενδιαφέρει έναν καλλιεργημένο άνθρωπο με πλήθος ενδιαφερόντων, είναι παρούσα στη ζωή των φίλων της, των μαθητών και των ασθενών της, όσων την χρειάζονται, του συνανθρώπου της που θέλει την βοήθεια της.
Πολλοί την γνωρίζετε απλά μέσα από τα άρθρα της σε επιστημονικά και όχι μόνο έντυπα -το Fay’s Control φιλοξένησε πριν από μερικές ημέρες άλλο ένα που αφορά τους Ρόλους της Σύγχρονης Δυναμικής Γυναίκας που σας ενθουσίασε- άλλοι την αναγνωρίζετε από το επιστημονικό της έργο, μιας και η Τζίνα Γ. Θανοπούλου, Ed.M.,M.A. HARVARD University είναι Συμβουλευτική Ψυχολόγος, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, με εξειδίκευση στη Συμβουλευτική παιδιών, εφήβων & ενηλίκων.
Στο Harvard University, Graduate School of Education (HGSE) εξειδικεύτηκε στη Συμβουλευτική Παιδιών, Εφήβων σε «Ρίσκο» ( Risk & Prevention Psychology), καθώς και στη Συμβουλευτική Οικογένειας & Ζευγαριών, και στη Γυναικεία Ψυχολογία, Εικόνα Σώματος και Αυτοπεποίθηση, Διατροφικές Διαταραχές.

Είναι Αντιπρόεδρος του Harvard Club of Greece, Σύλλογος Αποφοίτων του Παν. Harvard στην Ελλάδα (Harvard Alumni Association , HAA) , όπου είναι μέλος του Δ.Σ. από το 1998. Είναι Έγκριτο μέλος της Ελληνικής & Ευρωπαϊκής Εταιρείας Συμβουλευτικής GCA & ECA. Eπίσης είναι μέλος της Αμερικανικής Εταιρείας Ψυχολογίας, American Psychological Association APA, # 8115-3381, από το 1996.
Ήταν 17 χρόνια Διευθύντρια του Κέντρου Συμβουλευτικής του International School of Athens, ISA, και μέλος του Executive Committe, καθώς και πριν για 4 χρόνια Συμβουλευτική Ψυχολόγος- Coordinator του Κέντρου Συμβουλευτικής του σχολείου μου,  του PIERCE COLLEGE, του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος .

Πάνω από όλα όμως, η Τζίνα είναι φίλη. Ναι, από αυτές που είναι “παρούσες”. Έτσι και προχθές, την ημέρα της Δημοπρασίας της Creaid που σας έλεγα πως μου έφυγε ο χρόνος, αυτό συνέβη επειδή βρισκόμουν στο ιατρείο της πίνοντας άλλον έναν -και άλλον έναν…- απολαυστικό καφέ μαζί της, τσιμπολογώντας Κρητικά σκαλτσούνια. Και όταν βρίσκεσαι με την Τζίνα, είναι πολύ εύκολο να σου φύγει ο χρόνος…

Μιλήσαμε για πολλά. Για όλα όσα ενδιαφέρουν μία μητέρα, μία σύζυγο, μία εργαζόμενη γυναίκα που προσπαθεί να τα προλάβει όλα και όμως κάποιες τύψεις είναι πάντα εκεί, σαν ακάλεστος ενοχλητικός επισκέπτης.

Έργα Τέχνης...

Έργα Τέχνης…

...Λουλούδια και βιβλία...

…Λουλούδια και βιβλία…

Απέναντι μου δεν είχα μία “Συμβουλευτική Ψυχολόγο” αλλά μία φίλη. Όμως, είναι πολύ ανακουφιστικό να ξέρεις πως αυτή η φίλη έχει πάντα τις σωστές εξηγήσεις για όλα όσα σε απασχολούν, σου δίνει αναπάντεχες και ανατρεπτικές απαντήσεις αποφεύγοντας όλα τα “κλισέ” που περιορίζουν τη σκέψη σου ενώ σε κάθε της πρόταση γεννιέται και άλλη τροφή για σκέψη. Και συζητώντας μαζί της, ο χρόνος σου φεύγει, έστω κι αν η ζωή σε έμαθε πως πρέπει να την ζεις όπως στην ορίζει η ατζέντα σου.
Αυτές είναι μόνο μερικές από τις συζητήσεις μας. Μπείτε στην παρέα μας και απολαύστε την…

“Ξεκινάς από λάθος αφετηρία όταν προσπαθείς να αλλάξεις το χαρακτήρα σου για να αρέσεις στον άλλον. Ακόμα και αν το κάνεις αυτό, αυτός μπορεί να εξακολουθεί να μην ενδιαφέρεται. Αυτό που πρέπει να κάνεις εσύ είναι να πιστέψεις στον εαυτό σου και να καλλιεργήσεις τα χαρίσματα σου. Να αποκτήσεις αυτοπεποίθηση και να αρχίσεις να σου αρέσει ο αληθινός εαυτός σου…”
“Πως θέλεις να αρέσεις στον άλλον και  να τον γοητεύσεις εάν δεν σου αρέσει εσένα ο εαυτός σου; Πρέπει να αγαπήσεις εσύ πρώτα τον εαυτό σου! Να τον καλλιεργήσεις και να “επιθυμείς” ο άλλος που θα είναι μαζί σου να του αρέσεις για τον αυθεντικό εαυτό σου, όχι διαφορετική και ψεύτικη…
“Κάθε τι μη αυθεντικό έχει κατάληξη να αποκαλυφθεί αργά ή γρήγορα και να απογοητεύσει τον άλλο και εμάς τους ίδιους. Το να υιοθετήσεις μια ψεύτικη εικόνα για να αρέσεις σε κάποιον, είναι μια ψευδαίσθηση και χάσιμο χρόνου, και προσπάθειας. Αργά ή γρήγορα θα φανεί ο αληθινός σου χαρακτήρας. Τελικά το αληθινό και αυθεντικό είναι πιο γοητευτικό…”

Τζίνα Θανοπούλου

Τζίνα Θανοπούλου

“ Ένα σημαντικό ψυχοκοινωνικό θέμα της εποχής μας είναι το θέμα του σημαντικού ρόλου που παίζει η ποιοτική σχέση του ζευγαριού που έχει αναλάβει την διαπαιδαγώγηση των παιδιών στην διαμόρφωση της ψυχολογικής τους υγείας, ισορροπίας και ανάπτυξης. Η ψυχολογική, κοινωνική, πνευματική ποιότητα της σχέσης του ζευγαριού, δηλαδή των ενήλικων, υπεύθυνων ατόμων που επιλέγουν, αποφασίζουν, και αναλαμβάνουν την ευθύνη της ανατροφής των παιδιών, παίζει καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της ζωής αυτών των παιδιών, της ψυχολογικής, κοινωνικής, πνευματικής, σωματικής τους ζωής. Η ποιότητα αυτής της σχέσης και ο σημαντικός ρόλος που μπορεί να παίζει θα ήταν καλό να προβληματίσει το ζευγάρι πολύ πριν κάνουν και αρχίσουν να μεγαλώνουν παιδιά και κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης -κατά την σημαντική αυτή αναμονή της ανάληψης του ρόλου της «γονεικότητας», του ρόλο του να γίνεις και να είσαι έμπρακτα γονιός-, αλλά και βέβαια μετά την απόκτηση του πρώτου παιδιού και των υπολοίπων που θα ακολουθήσουν…”

Συγχρόνως, με παραμπέμπει σε Πανεπιστημιακές έρευνες, σε άρθρα της, σε πορίσματα ετών...

Συγχρόνως, με παραμπέμπει σε Πανεπιστημιακές έρευνες, σε άρθρα της, σε πορίσματα ετών…

 

“Η ανάληψη της “Γονεϊκής Ταυτότητας” δεν θα πρέπει να σημαίνει μόνο την ικανότητα της αναπαραγωγής, της βιολογικής πράξης, του να φέρεις στον κόσμο ένα παιδί, αλλά να σημαίνει και την ικανότητα, την διάθεση, την απόφαση να το μεγαλώσεις με όλη την έννοια του όρου: σωματικά, ψυχολογικά, κοινωνικά, πνευματικά, και να το διαπαιδαγωγήσεις ισορροπημένα. Η ανάληψη αυτού του “Γονεϊκού Ρόλου” είναι ίσως ο πιο σημαντικός ρόλος της κοινής ζωής του ζευγαριού αλλά και ο πιο σημαντικός ρόλος της ατομικής ζωής των ξεχωριστών, αυτοδύναμων, υπεύθυνων ατόμων που αποτελούν το ζευγάρι…”

than COVER
“Αναφορά πρέπει να γίνει σε μια πολύ σημαντική μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το Ψυχο-εκπαιδευτικό Τμήμα ( Psycho-educational Counseling ) της Σχολής Εκπαίδευσης και Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Harvard (Harvard Graduate School of Education), από μία ομάδα διακεκριμένων ψυχολόγων – ερευνητών και άρχισε στις αρχές του 1997 και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 2004, και έχει εκδοθεί από την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρία (APA American Psychological Association), και αναφέρει τον σημαντικό ρόλο της ποιοτικής σχέσης και ζωής του ζευγαριού στην ψυχολογική ισορροπία και εξέλιξη των παιδιών”

Κάποια από τα διπλώματα της κοσμούς τους τοίχους του γραφείου...

Κάποια από τα διπλώματα της κοσμούς τους τοίχους του γραφείου…

“Σύμφωνα λοιπόν με την μελέτη αυτή, παρατηρήθηκε «ότι σε ζευγάρια και παιδιά που μελετήθηκαν, ανάλογα με το πως και με το εάν επικοινωνούν τα δύο άτομα που αναλαμβάνουν να μεγαλώσουν και να διαπαιδαγωγήσουν τα παιδιά και ανάλογα με τη ποιότητα σχέσης που έχουν μεταξύ τους, εξαρτάται και καθορίζεται η ποιότητα της ψυχολογικής ανάπτυξης, ισορροπίας, ώριμης συμπεριφοράς και εξέλιξης των παιδιών αυτών. Παρατηρήθηκε λοιπόν ότι παιδιά όπου οι γονείς τους είχαν μια δύσκολη επικοινωνιακά σχέση, δεν είχαν διάλογο μεταξύ τους, έκαναν συχνά αρνητική αλληλοκριτική και υπήρχε απουσία, ψυχολογική ή/και σωματική, του ενός γονιού από την ζωή της οικογένειας, τα παιδιά παρουσίαζαν δύο φορές πιο πολύ από άλλα παιδιά ψυχολογικά και κοινωνικά προβλήματα:

αυξημένη αίσθηση έλλειψης αυτοπεποίθησης
αισθήματα ανασφάλειας
μη προσαρμοστικότητα στο σχολικό και κοινωνικό περιβάλλον
υψηλό άγχος
αρνητικό τρόπο σκέψης
υπερκινητικότητα, διάσπαση προσοχής, νευρικότητα
γενικά αυξημένη αντικοινωνική συμπεριφορά ή και ανάγκη εξάσκησης βίας στον εαυτό και στους άλλους
Ψυχοσωματικά προβλήματα όπως: συχνούς πονοκεφάλους, ημικρανίες, στομαχόπονους, ζαλάδες, εμετούς, αλλεργίες, ακόμα και αδικαιολόγητο πυρετό.

than9

“ Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ψυχολόγος Notorius της ομάδας των ψυχολόγων – ερευνητών που έκαναν την έρευνα: “Οι σύζυγοι που λεκτικά ή σωματικά με την συμπεριφορά τους υποτιμούν τους συντρόφους τους και πολύ συχνά εμπλέκονται σε καυγάδες και εξασκούν ψυχολογική, πνευματική και σωματική βία, πολύ συχνά όχι μόνο χάνουν τους συντρόφους τους και βέβαια και τον εαυτό τους αλλά χάνουν και τα ίδια τους τα παιδιά…
Η μελέτη καταλήγει ότι η συμπεριφορά των ατόμων που αποτελούν το ζευγάρι και μεγαλώνουν τα παιδιά παίζει καθοριστικό ρόλο στην μετέπειτα εξωτερική συμπεριφορά των παιδιών (στην ικανότητα κοινωνικοποίησης, στην τοποθέτηση και ικανότητα πραγματοποίησης στόχων κ.τ.λ.) αλλά και στα εσωτερικά ψυχολογικά συναισθήματα ασφάλειας, ηρεμίας, σταθερότητας, αυτοπεποίθησης και ισορροπίας των παιδιών αυτών….”

than10

“Παίρνοντας λοιπόν σοβαρά υπόψη τις διαπιστώσεις της σημαντικής αυτής μελέτης μπορούμε να προχωρήσουμε και να εξετάσουμε τα στοιχεία και τους παράγοντες που καθορίζουν την ποιοτική σχέση του ζευγαριού, και που επηρεάζουν την ψυχολογική υγεία, ισορροπία και ανάπτυξη των παιδιών.

Αρχικά ένας παράγοντας είναι η ποιότητα της σχέσης του ζευγαριού πριν αποφασίσουν να κάνουν παιδιά. Ερωτηματικά που πρέπει να εξεταστούν είναι:
Πώς είναι αυτή η σχέση;
Σε τι στοιχεία βασίζεται, ψυχολογικά, συναισθηματικά, κοινωνικά, πνευματικά;
Υπάρχει επικοινωνία;
Υπάρχει ολοκληρωμένη ψυχική, πνευματική επαφή;
Υπάρχει δυνατότητα εξέλιξης των ατόμων που αποτελούν το ζευγάρι;

than7
Βέβαια δεν μιλάμε αν υπάρχει μια τέλεια σχέση, γιατί αυτό ξέρουμε ότι είναι ουτοπιστικό, αλλά για μια ουσιαστική σχέση όπου τα δυο άτομα (ακόμα και πριν αποφασίσουν να κάνουν παιδιά) έχουν έρθει κοντά, μαζί, σαν δυο ολοκληρωμένες αυτοδύναμες οντότητες και έχουν καταστήσει τους εαυτούς τους «κοινωνούς» σε μια κοινή προσπάθεια εξέλιξης, ολοκλήρωσης, δημιουργίας.
Οι δυο μαζί βαδίζουν, συμβαδίζουν, σε παράλληλους δρόμους, επικοινωνούν, αγαπούν, περνούν δοκιμασίες, διαφωνούν με υγιή τρόπο, συγχωρούν, μαθαίνουν, ξαναπροσπαθούν, εξελίσσονται και προχωρούν παρα πέρα, πάντα με κοινό γνώμονα: την αγάπη και σεβασμό, πάντα με κοινό στόχο: την εξέλιξη και δημιουργία. Ένα τέτοιο ζευγάρι που έχει μια ψυχολογικά ισορροπημένη σχέση, μια σχέση με προοπτική εξέλιξης έχει την δυνατότητα να πάρει ώριμα και συνειδητά και για συγκεκριμένους λόγους την απόφαση να φέρει στον κόσμο ένα παιδί, (παιδιά αργότερα), και να τα διαπαιδαγωγήσει σωστά, ώστε να γίνουν ολοκληρωμένα μελλοντικά άτομα.

than last

Επίσης πρέπει να γίνει μια αναφορά σε μια ακόμα σημαντική έρευνα που έγινε σε πολλές χώρες της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, γύρω από θέματα οικογενειακής θεραπείας και σχέσεων του ζευγαριού, από δύο γνωστούς ψυχολόγους, παιδαγωγούς, ερευνητές του Πανεπιστημίου Cambridge, των Goldberg και Michaels, που ξεκίνησε το 1998 και ολοκληρώθηκε το 2004. Η μελέτη αυτή καταλήγει ότι: “Οι άντρες και γυναίκες που μελετήθηκαν και ήταν ικανοποιημένοι από τον εαυτό τους και την σχέση τους με τον σύντροφο τους, τόσο πριν αλλά και μετά τη γέννηση του πρώτου παιδιού, είχαν την δυνατότητα να μεγαλώσουν δύο φορές πιο ισορροπημένα και ψυχικά υγιή παιδιά, απέναντι σε αυτούς που δεν είχαν καλή σχέση με τον εαυτό τους και τον σύντροφο τους”
…”Έτσι λοιπόν είναι φανερό ότι ανάλογα με την κατάσταση της ψυχικής υγείας και την ωριμότητα των ατόμων που αποφασίζουν να κάνουν παιδί και ανάλογα με την σχέση τους, -πριν και μετά- τη γέννηση του πρώτου παιδιού, εξαρτάται και η διαμόρφωση της ψυχικής υγείας του παιδιού αλλά και η συμπεριφορά του και η δυνατότητά του να γίνει ένα ολοκληρωμένο, ώριμο, ψυχικά και κοινωνικά προσαρμοσμένο, ικανό, δημιουργικό άτομο.
Οι γονείς έδωσαν αυτές και άλλες πολλές απαντήσεις σχετικά με το τι επιθυμούν και εύχονται για τα παιδιά τους. Ο Dyer απάντησε:

“Όλα αυτά είναι πολύ καλά και καλά κάνετε και τα θέλετε για τα παιδιά σας, αλλά πριν τα θελήσετε για κείνα, σας συμβουλεύω να τα θελήσετε και να τα καλλιεργήσετε για τους ίδιους τους εαυτούς σας, γιατί τα παιδιά κάνουν ότι κάνουμε και όχι μόνο ότι λέμε”. Έτσι λοιπόν, τα παιδιά ζουν και εξελίσσονται με το δικό μας παράδειγμα ζωής και πράξης και όχι μόνο με τα λόγια μας. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το πιστέψουμε και να το θυμόμαστε, ότι εάν θέλουμε να βοηθήσουμε και να εμπνεύσουμε τα παιδιά μας, πρέπει να αρχίσουμε με το να βοηθάμε, υποστηρίζουμε και να εμπνέουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς καθημερινά…”
Πως να μην σου φύγει η ώρα όταν έχεις απέναντι σου την Τζίνα Θανοπούλου…;

Τζίνα Γ. Θανοπούλου

Ed.M, MA Harvard University, Συμβουλευτική Παιδιών, Εφήβων, Ενηλίκων Ζευγαριών, Οικογενείας, Συμβουλευτική Εικόνας Σώματος, Διατροφικές Διαταραχές, Επαγγελματικός Προσανατολισμός.

Επικοινωνία:

ATHENS MEDICAL PARTNERS 210 6938241,mob 6945541188

ginagthanopoulou@gmail.com

3 Responses to Τζίνα Θανοπούλου: “Αν θέλουμε να εμπνέουμε τα παιδιά μας, πρέπει να αρχίσουμε να επμπνέουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς”, και άλλες αλήθειες που πρέπει να θυμόμαστε…

  1. Markella says:

    I totally agree with you!Ms.Thanopoulou used to be at our school (ISA) and was the most positive person I know so far with her great smile!

  2. Rose Michaelides says:

    Κυρία Θανοπούλου΄τώρα έμαθα για σας και είστε υπέροχη. Κάθε επιτυχία σας εύχομαι και θα παρακολουθώ με ενδιαφέρον το έργο σας. Φιλιά από Λευκωσία.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Show Buttons
Hide Buttons