Το Βραβείο ΔΕΣΤΕ στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης: Ποιοι είναι οι Έξι Υποψήφιοι

29/05/2015 • ART

Το Βραβείο ΔΕΣΤΕ θεσμοθετήθηκε το 1999 και απονέμεται κάθε δύο χρόνια σε έναν Έλληνα ή Κύπριο καλλιτέχνη, που ζει στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Στόχος του Βραβείου ΔΕΣΤΕ είναι η ανάδειξη μιας ανερχόμενης γενιάς καλλιτεχνών, που αποτελεί κύριο κομμάτι της πολιτικής του Ιδρύματος για τη στήριξη και την προώθηση της σύγχρονης τέχνης.

Οι έξι καλλιτέχνες – Ναταλί Γιαξή, Πέτρος Μώρης, Γιάννης Παπαδόπουλος, Άγγελος Πλέσσας, Σωκράτης Σωκράτους, Μαρία Χασάπη – που έχουν επιλεγεί ως υποψήφιοι για το Βραβείο ΔΕΣΤΕ 2015, θα παρουσιάσουν τη δουλειά τους σε μια έκθεση που θα φιλοξενηθεί στους χώρους του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης και που θα διαρκέσει από τις 28 Μαϊου 2015 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2015. Η συνεργασία αυτή μεταξύ του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ και του Μουσείου εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος «Βήμα στους Νέους», με το οποίο το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης ανοίγει ένα διάλογο με τους νέους, ενημερώνει το κοινό για τη σύγχρονη δημιουργία και ενισχύει ένα δυναμικό περιβάλλον ανταλλαγής ιδεών.

Η επιλογή του νικητή του Βραβείου ΔΕΣΤΕ 2015 θα γίνει από μία διεθνή, εξαμελή Κριτική Επιτροπή και το αποτέλεσμα θα ανακοινωθεί κατά τη διάρκεια τελετής απονομής που θα πραγματοποιηθεί στις 7 Σεπτεμβρίου 2015. Ο νικητής θα λάβει το χρηματικό έπαθλο των 10.000 Ευρώ.

Οι Καλλιτέχνες του Βραβείου ΔΕΣΤΕ 2015:

Η δουλειά της Ναταλί Γιαξή αντικατοπτρίζει το ενδιαφέρον της καλλιτέχνιδας για την καταγραφή του απαρατήρητου, του φευγαλέου και του αυθόρμητου, γεγονός που την οδηγεί σε απρόβλεπτα αρχεία και βιωματικούς χάρτες καθημερινών γεγονότων, εσωτερικών και εξωτερικών. Η καλλιτέχνις τείνει να σκέφτεται σε ῾βιβλία᾽. Μόλις έχει μια νέα ιδέα, ξεκινά αυτόματα να την οριοθετεί σε κεφάλαια ή σελίδες. Έτσι, επεκτείνεται, αποκτά δική της ροή και ρυθμό, δημιουργεί τη δική της διαδικασία. Συχνά αυτή η διαδικασία είναι και το τελικό αποτέλεσμα. Tο Διαδίκτυο είναι μια καθημερινή πηγή έμπνευσης για τη Γιαξή, ενώ η Εννοιολογική Γραφή (conceptual writing) έχει ασκήσει μεγάλη επιρροή στην πρακτική της, μαθαίνοντάς της τα πλεονεκτήματα της ‘μη δημιουργικότητας᾽ αλλά και το πώς ν’ αντιμετωπίζει τη γλώσσα ως υλικό.

Ναταλί Γιαξή

Ναταλί Γιαξή

Το έργο του Πέτρου Μώρη φέρνει σε σύνθεση πρακτικές θεωρητικής, χειρωνακτικής και μετα-βιομηχανικής παραγωγής ώστε να εξετάσει ιστορικές και σύγχρονες εκφάνσεις εργασίας και οικονομίας, συστημάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συλλογικής δημιουργικότητας. Η καλλιτεχνική πρακτική του αναπτύσσεται μέσω της παραγωγής γλυπτικών εγκαταστάσεων και δισδιάστατων έργων, μέσω της συγγραφής κειμένων και της δημιουργίας καλλιτεχνικών εκδόσεων, ενώ ανοίγεται σε διεπιστημονικές συνεργασίες που εμπλέκουν την επιμέλεια και την εκδοτική δραστηριότητα, την αρχιτεκτονική και τον σχεδιασμό. Μελετώντας τις υλικές και πολιτισμικές διαδικασίες που μετασχηματίζουν το φυσικό και το τεχνητό περιβάλλον, το έργο του αφορά σε μια επιχείρηση αξιολόγησης και σύνθεσης που μιλά για μια μεταλλακτική στιγμή μεταξύ μνήμης και προόδου.

Πέτρος Μώρης

Πέτρος Μώρης

Ο τρόπος εργασίας του Γιάννη Παπαδόπουλου μπορεί να ιδωθεί σαν μια διύλιση της γνώσης με ποιητικούς μηχανισμούς. Αφορμώμενος από περιέργεια και μια φυσική κλίση προς την ανθρώπινη νόηση, ο καλλιτέχνης τείνει ν’ ανατέμνει διαφορετικά πεδία των επιστημών-από τα καθαρά μαθηματικά στη γλωσσολογία ή την αρχαιολογία και τoν οπτικό πολιτισμό, έτσι ώστε ν’ αναλύει και ν’ αναδιευθύνει τις λειτουργίες του καλλιτεχνικού αντικειμένου. Σαν αποτέλεσμα, οι πρακτικές του Γιάννη Παπαδόπουλου εξερευνούν μέσω αντικειμένων, εκτυπώσεων ή επιτόπιων παρεμβάσεων, νέες σχέσεις μεταξύ προφανών πολιτισμικών συμβόλων και τοπικών ή περιπτωσιακών συστατικών. Υπαινίσσονται, δεν απαντούν, λειτουργούν περισσότερο προτρεπτικά και ερωτούν.

Γιάννης Παπαδόπουλος

Γιάννης Παπαδόπουλος

Η δουλειά του Άγγελου Πλέσσα περιστρέφεται γύρω από τα ζητήματα ελευθερίας του διαδικτύου αλλά και της ανθρώπινης συμπεριφοράς ή προσωπικότητας που μεταλλάσσεται από τα κοινωνικά δίκτυα. Tα τρία τελευταία χρόνια έχει εστιάσει πολύ στην Αιώνια Ιντερνετική Αδελφότητα, ένα ετήσιο project το οποίο οργανώνει ανεξάρτητα και το οποίο χρηματοδοτείται εξ’ολοκλήρου διαδικτυακά. Με τη δουλειά του ο Πλέσσας προσπαθεί να μιλήσει για την τρέχουσα εποχή του διαδικτύου. Το επίκεντρό της είναι να δικτυώσει το online με το offline με τρόπους που θα μας κάνουν να κατανοήσουμε πτυχές και των δύο αυτών καταστάσεων και να δημιουργήσουμε νέους τρόπους που σχετιζόμαστε και με τις δύο.

Άγγελος Πλέσσας

Άγγελος Πλέσσας

Η δουλειά του Σωκράτη Σωκράτους δεν κατηγοριοποιείται εύκολα καθώς περιλαμβάνει μία πληθώρα εικαστικών εκφραστικών μέσων. Αποδομώντας και εξετάζοντας εξονυχιστικά τη συλλογική μνήμη και τους μηχανισμούς της, ο καλλιτέχνης δεν προσπαθεί να «μνημονεύσει» την ιστορία αλλά αντιθέτως να δράσει παρεμβατικά και να εμπλακεί κριτικά με αυτή. Ο Σωκράτης Σωκράτους χρησιμοποιεί στρατηγικά στα έργα του τεχνάσματα εμπλέκοντας ακόμα και την ομορφιά για να διαπραγματευτεί τα δύσκολα θέματα της απώλειας, της εκτόπισης και της καταστροφής αλλά και για ν’ ανατρέψει τις εθνικές και πολιτιστικές ταυτότητες που κατασκευάζονται από τον χειρισμό της συλλογικής συνείδησης. Πάνω απ’ όλα όμως υπάρχει η πρόθεση του καλλιτέχνη για μία ποιητική και συνάμα πολιτική ενασχόληση με το περιβάλλον του, είτε πρόκειται για μια κοινωνία σε κρίση, όπως αυτή της Αθήνας, όπου και διαμένει, την οποία έχει διερευνήσει οπτικά και κριτικά σε μία σειρά έργων από τις αρχές του 2000, ή μία γεωγραφική περιοχή σε σύγκρουση, όπως αυτή της Κύπρου, της χώρας καταγωγής του.

Σωκράτης Σωκράτους

Σωκράτης Σωκράτους

Με τα χρόνια η Μαρία Χασάπη έχει αναπτύξει μια ιδιαίτερη χορογραφική πρακτική που στρέφεται γύρω από τη σχέση σώματος και εικόνας. Βασικοί άξονές της είναι η γλυπτική απτότητα, η παρατεταμένη διάρκεια και η αισθητική ακρίβεια. Η δουλειά της αποτελεί άσκηση αφαίρεσης, όπου η δύναμή της έγκειται στις εντάσεις που πηγάζουν από τη σχέση ανθρώπινου υποκειμένου και εικαστικού αντικειμένου, από τη σχέση ανάμεσα στην επιτελεστική ιδιότητα του χορευτή (performer) και τη φυσική του οντότητα. Η χρήση της αφαίρεσης – εδώ με τη μορφή μιας περιστολής της κίνησης που πραγματοποιείται σε συνάρτηση με τον χρόνο – δημιουργεί μια αντίληψη του σώματος ως θραυσματικής μορφής και, εν τέλει, ως συγκινησιακής δύναμης. Μέσω της χαρακτηριστικής βραδύτητάς τους και της σταδιακής τους εξέλιξης, οι χορογραφίες της Χασάπη δίνουν χώρο στην κατάσταση της “αναμονής”, ενός διαστήματος εντός του οποίου η φόρμα γίνεται αφενός κατανοητή, αφετέρου αντικείμενο στοχασμού. Καθώς οι εικόνες αλλάζουν, η συνάρτηση ανάμεσα στον χώρο, τη διάρκεια και την κίνηση μεγενθύνεται και το αποτέλεσμά της γίνεται ολοένα και πιο ισχυρό. Δίνεται έτσι στον θεατή η ευκαιρία να εισέλθει σε ένα άλλο συναισθητικό και συνειδησιακό πεδίο.

Μαρία Χασσάμπη

Μαρία Χασάπη

Επιτροπή Επιλογής Βραβείου ΔΕΣΤΕ 2015:

Ανδρέας Αγγελιδάκης – Καλλιτέχνης, Αρχιτέκτονας, Επιμελητής
Δάφνη Βιτάλη – Ιστορικός Τέχνης, Επιμελήτρια, ΕΜΣΤ
Αντρέ Ζιβανάρη – Διευθύντρια, Point Centre for Contemporary Art, Λευκωσία
Ευαγγελία Λεδάκη – Επιμελήτρια, Κριτικός Τέχνης
Δημήτρης Πασσάς – Συλλέκτης
Κώστας Σαχπάζης – Καλλιτέχνης, νικητής του Βραβείου ΔΕΣΤΕ 2013

Κριτική Επιτροπή Βραβείου ΔΕΣΤΕ 2015:

Δάκης Ιωάννου – Πρόεδρος, Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ
Bernard Blistène – Διευθυντής, Centre Georges Pompidou, Παρίσι
Thelma Golden – Διευθύντρια και Επιμελήτρια, The Studio Museum in Harlem, Νέα Υόρκη
Max Hollein – Διευθυντής, Schirn Kunsthalle Frankfurt, Φρανκφούρτη
Tom Morton – Συγγραφέας, Επιμελητής, Συντάκτης, περιοδικό Frieze
Jakub Julian Ziolkowski – Καλλιτέχνης

Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
Μέγαρο Σταθάτου
Βασ. Σοφίας και Ηροδότου 1
Αθήνα 106 74

Εγκαίνια: 27 Μαϊου 2015
Διάρκεια: 28 Μαϊου – 30 Σεπτεμβρίου, 2015
Τελετή Απονομής: 7 Σεπτεμβρίου, 2015

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Show Buttons
Hide Buttons